محکوم به اعدام / محمود درویش

شعر
May 16, 2017

               «  محکوم به اعدام  »*                         از محمود درویش
                                                                         
محکوم به اعدامم .
چیزی ندارم که به تو رسد ..
وصیت ام را با خونم نوشته ام :
  ٌ به آب اطمینان کنید ،
    ای ساکنان ترانه ی من ! ٌ
آن گاه به امید فردایی سربلند ،
در خون خود خفتم ...
خواب دیدم ، که قلب زمین
بس بزرگتر از نقشه ی آن است ،
و روشن تراز آینه اش وچوبه ی دارم .
خود را به پاره ابر سپیدی سپردم ،
تا به آسمان بَرَدم ..
  - گویی شانه بسری هستم ..
وباد ، با ل های من است .
سپیده دم ،
صدای نگهبان شب ،
خواب از من ربود ،
ازرؤیا و کلامم نیز:
  ٌ تا مرگ فرصت تازه ای داری ..
پس ، دستی در وصیت نامه ات ببر ..
باردگر، اجرای حکم  به تعویق افتاده ! ٌ
پرسیدم : تا کی ؟
گفت : ٌ منتظر باش ، تا بیشتر بمیری ! ٌ
گفتم : چیزی ندارم که به تو رسد ..
وصیت ام را با خونم نوشته ام :
  ٌ به آب اطمینان کنید ،
     ای ساکنان ترانه ی من ! ٌ

---------------------------------------------------------------
 * - از مجموعه ی ٌ لا تعتذر عما فعلت – از آن چه کردی پشیمان مباش ٌ
 * - ترجمه ی آزاد از حسن عزیزی .


 
 

        Del.icio.us Technorati Furl Digg Google Netvouz Add to Balatarin Send to Frinds by Y! Messenger Share/Save/Bookmark

 
 

     مطالب مرتبط

 
   
 

Copyright © 2006 azadi-b.com