گورپناهان / بهنام چنگائی

شعر
December 28, 2016

گورپناهان
در یخبندانِ شرافتِ ملا 
در زمهریرِ دولتِ الله
از ترس جان و بیم سرما
به، پناه به گور شد
نه، پناه به خدا
+
در عصر ولی خدا و آیه ی رحمت و نفیرِ اذان
بندگان بی خدا و پناه
امید به گور می برند
نه پناه به ولی خدا.
+
در عصرِ بی روضه و بی رضوان
در این انجماد امیدِ بی مکان
آغوش به گرمای گور باید برد
از حرصِ بی دادگران و ریاکاران و چپاولگران
تا زخمی ِ فقر
دمی بخوابد با ناآرامِ جان.
+
برفرق سرما نشسته ها
شنیدند به جانِ بی سروش ها
پناه به گور برید
هیهات، نه پناه بخدا
زیرا او را
خوابِ گرانی ربوده است.
بهنام چنگائی

روضه = باغ ‌و گلستان، گلزار، سبزه ‌زار، مرغزار، بهشت
رضوان = فرشته موکل بر بهشت ( فردوس ) در نظر مسلمانان دربان و نگاهبان جنت


 
 

        Del.icio.us Technorati Furl Digg Google Netvouz Add to Balatarin Send to Frinds by Y! Messenger Share/Save/Bookmark

 
 

     مطالب مرتبط

 
   
 

Copyright © 2006 azadi-b.com