مرگ خاموش كارگران در نبود تشكل هاى فراگير كارگرى

رضا رشيدى
October 08, 2017

مرگ خاموش كارگران در نبود تشكل هاي فراگير كارگري
 مطابق گزارش مدير كل پزشكي استان تهران تعداد ١٨٣ نفر  بر اثر "حوادث كاري"  بخوان نبود امنيت محيط كار در پنج ماه اول سال جاري جانشان را از دست دادند
 مطابق اين گزارش تنها در استان تهران آمار فوت كارگران  نسبت به سال گذشته  ٤٠درصد افزايش داشته است .

اين گزارش تنها بخش كوچكي از واقعيتي است كه نظام سرمايه داري  در ايران بر زندگي اكثر مردم كاركن و زحمتكش حاكم كرده است، البته اين آمار بسيار نا دقيق و كمتر از واقعيتي است كه وجود دارد ، به اين آمار بايد تعداد خودكشي هاي ناشي از استيصال كارگران  در برابر زندگي دهشتناك چندين برابر زير خط فقر و دستمزدهاي پرداخت نشده چندين ماهه رااضافه كرد و همچنين به اين آمار بايد كشتار كارگران كول بر ،كودكان كار، زنان قالي باف دست فروشان ،كارگران خدماتي بازار كه خارج از قوانين استخدامي كارميكنند و كارگراني كه در جايي ثبت  نمي شوند  را بايد اضافه كرد.

براي جلوگيري از مرگ " ناشي از حوادث كار" بايد كارگر قدرت داشته باشد ، كارگر منفرد ،كارگر غير متشكل و " پراكنده"  اعتراضش را در هم مي شكنند و اعتراضش با هزينه بسبار سنگين كمترين امتياز را در بهترين حالت براي كارگر خواهد داشت .
كارگر تنها  با قدرت حضور دسته جمعي در اعتراض  مي تواند  از سرمايه داري امتياز بگيرد .

با وجود سركوب عنان  گسيخته سرمايه داري حاكم بر ايران در تمامي شئونات زندگي مردم كاركن و زحمتكش  و با وجود اعمال قراردادهاي  موقت، سفيد امضا ،زير سه ماه كه هـيچ كارگري نميداند كه در واحد خدماتي و توليدي شاغل خواهد ماند يا نه.و كوچكترين امنيتي را براي ماندن در  محل كارش را ندارد و با وجود قوانين ضد انساني و كارگركش كه بخش زيادي از كارگران را از شمول قانون كار خارج كرده است و با وجود تعطيلي كارخانه  هاي بزرگ توليدي و خدماتي و  تغيير قراردادهاي كارگران شاغل در بعضي از صنايع مانند شركت نفت و فولاد و " پراكنده كردن " كارگران ، چشم انداز ايجاد تشكل هاي كارگري در مراكز توليدي و خدماتي  (غير از معلمان و بازنشستگان  و بخشي از پرستاران  ) به شواهد تاريخي ٣٦ سال گذشته اگر ناممكن هم نباشد بسيار دور از دسترس است

 با توجه به وضعيت موجود فعلي  ، ايجاد جبهه ضد فقر  حول افزايش دستمزد  تا بالاي خط فقر   و قراردادهاي دسته جمعي و دائم  ميتواند وضعيت موجود را به نفع طبقه كارگر تغيير دهد، با اين جهت گيري  اميد  ورود ٩ ميليون ميليون كارگر بيكار  به مبارزه متحد با ساير كارگران شاغل و زنان و جوانان عاصي از فقر  بيشتر خواهد شد
 ايجاد جبهه ضد فقر تنها با تلاش وسيع كارگران ،فعالين كارگري ، تشكل هاي كارگري موجود و سازمانهاي مدافع كارگران امكان پذير است
 زنده باد اتحادكارگري
 پيش بسوي  ايجاد جبهه واحد ضد فقر
 رضا رشيدي
 فعال كارگري


 
 

        Del.icio.us Technorati Furl Digg Google Netvouz Add to Balatarin Send to Frinds by Y! Messenger Share/Save/Bookmark

 
 

     مطالب مرتبط

 
   
 

Copyright © 2006 azadi-b.com