اعتصابات کارگری و وظایف ما

کمیته اقدام کارگری
February 13, 2018

اعتصابات کارگری و وظایف ما. از: کارگر پیشتاز شماره ۲۳ .

می‌توان گفت هفت‌تپه در شرایط امروز  طبقه کارگر ایران، در میان محیط‌های کارگری از همه رادیکال‌تر است. و چندین سال است که می‌توان به‌طور مداوم  اعتراضات و اعتصابات طیف عظیمی از کارگران آن را دید. اما حتی اعتصابات، اعتراضات، مطالبات و تجمعات کارگران این کارخانه وارد مرحلۀ جدیدی شده است. به‌گونه‌ای که طرح شعارها و مطالبات از سوی آنان به شکلی بسیار تکامل‌یافته تر تغییر کرده و از مطالبات ساده و ابتدایی چند سال پیش فاصله بسیاری گرفته است. طرح شعارهای انتقالی توسط کارگران پیشتاز نشان از رشد فزاینده و آگاهی طبقاتی و سیاسی آنان دارد. کارگران با کسب چنین آگاهی در حال به زیر کشیدن نمایندگان دولت سرمایه‌داری در محل‌های کار خود هستند. به‌طوری‌که می‌توان پیش‌بینی کرد که هدف بعدی این کارگران به چالش کشیدن و همچنین سرنگون کردن خود دولت سرمایه‌داری است. انتخاب سخنگویان و نمایندگان توسط کارگران هم مهر تأیید دیگر بر  دقت و آگاهی بیشتر آنان است. کارگران هفت‌تپه چنان در پروسه سازمان‌دهی اعتصابات و اعتراضات چندین ساله پخته‌شده و استقلال ذهنی یافته‌اند که به‌درستی از اهرم فشاری همچون اعتصابات و یا تهدید به آن استفاده کرده و سعی دارند تا از این طریق ارزش واقعی کار و نیروی کارشان را به سرمایه‌داران بفهمانند.

اما در روند تخاصم میان دو طبقه کارگر و سرمایه‌دار ،طبعاً دولت سرمایه‌داری به‌عنوان حافظ منافع طبقات بالا، با تکیه‌بر نیروی سرکوب خویش اقدام به پایان دادن به این تخاصم، قطع کردن روابط میان کارگران و رهبران عملی آنان، دستگیری و ارعاب کارگران و یا حداقل متوقف ساختن مقطعی اعتصاب را دارد. در چنین وضعیتی چندین وظیفه مهم بر دوش طبقه کارگر  و همچنین هر نهاد، سندیکا، اتحادیه، حزب و یا هر تشکلی که خود را با  ادعا و ماهیت کارگری تعریف نموده وجود دارد. یکی از این وظایف، حمایت بین‌المللی و اشاعه وضعیت معیشتی و کاری این زحمتکشان است. یعنی هر تشکلی با ماهیت پرولتری می‌بایست همچون تریبونی جهت انعکاس مطالبات، اعتراضات و وضعیت کنونی طبقه کارگر عمل نموده و کارزارهایی گسترده، بین‌المللی و سراسری را جهت حمایت از حقوق کارگران تدارک ببیند. این عمل به‌ خصوص در چنین دوره‌ای که دولت سرمایه‌داری ایران می‌کوشد تا توجه و اعتماد جهانی و به‌خصوص کشورهای اروپایی را به خویش جلب کند،اهمیت زیادی دارد.

وظیفه دیگر، ارائه آلترناتیو به طبقه کارگر با توجه به اوضاع درونی آن است. در اینجا تشکل‌های کارگری باید ضمن حمایت همه‌جانبه از طبقه کارگر  به کارگران رهیافت‌هایی  ارائه دهند تا کارگران تمامی عوامل را تحت نظر گرفته و  با تکیه ‌بر تجربیات جمعی پیشتازان، عمل قهرآمیز سازمان‌یافته را تا سر حد کنترل کارگری پیش ببرند. یکی از این رهیافت‌ها که می‌تواند نقش مهمی در زمینهٔ تداوم اعتصاب ایفا کند «کمیته‌های مخفی اعتصاب» است. این کمیته جدا از سازمان‌دهی اعتصاب‌کنندگان و تهیه ملزومات آن‌ها در طی جریان اعتصاب، همچون یک تشکل اطلاعاتی و تبلیغاتی نیز عمل خواهد کرد. به‌طوری‌که  به جذب تعداد بیشتر کارگران به صفوف اعتصابیون پرداخته و همچنین نقش مخرب اعتصاب‌شکنان و عوامل نفوذی را تشخیص داده و چنین افراد و گروه‌هایی را طرد و افشا می‌نماید.

تشکیل کمیته‌های مخفی اعتصاب از آن‌رو اهمیت دارد که می‌تواند به‌دور از سازوکار های حقوقی که خود سرمایه‌داری به وجود آورده، دستگاه سرکوب بی‌رحمانه‌ی بورژوازی را به چالش کشیده و آن  نظام و تقویت‌کننده آن را نیز افشا کند تا کارگران دیگر هرگز خیال سازش و اعتماد به دولت سرمایه‌داری را در سر نپرورانده و به وعده‌های پوشالی نمایندگان آن خوش‌بین نباشند.

با نظر به اینکه در شرایط امروز ایران زمینه اعتصاب سراسری وجود دارد، لذا ایجاد انگیزه در تمامی محیط‌های کار جهت سازمان‌دهی سراسری  اعتصاب کارگری  از اهمیت بسیار برخوردار است. تزلزل و تردید کارگران و  تنها گذاشتن و منزوی شدن تنها یک بخش و یک کارخانه در اعتصاب، نه‌تنها موجب تمرکز نیروهای سرکوب بر آن مناطق می‌گردد، بلکه موجب شکسته شدن صفوف اعتصابیون و همچنین نابود شدن اعتمادبه‌نفس آنان جهت سازمان‌دهی اعتصابات آتی می‌گردد. کارگران می‌بایست به‌مثابه طبقه‌ای واحد و مستقل به‌محض مشاهده نخستین نشانه‌های اعتصاب در دیگر کارگاه‌های تولیدی دست به اعتراض و اعتصاب زده تا بدین شکل همبستگی و وحدت برنامه خویش را به نمایش بگذارند و نشان دهند که می‌توانند بزرگ‌ترین  نقش را در  دگرگونی اجتماعی و اقتصادی ایفا نمایند.


 
 

        Del.icio.us Technorati Furl Digg Google Netvouz Add to Balatarin Send to Frinds by Y! Messenger Share/Save/Bookmark

 
 

     مطالب مرتبط

 
   
 

Copyright © 2006 azadi-b.com