بیانیه کانون معلمان ایران در تبعید - سازماندهی مبارزه در ایران‎

کانون معلمان در تبعید
December 05, 2017

بیانیه

سازماندهی یک مبارزه جدی برای رسیدن به خواست های اجتماعی نمی تواند تنها بطور علنی و زیر نظر ارگانهای سرکوب رژیم انجام بگیرد !

دولت روحانی با جلوگیری از فعالیت کانون صنفی فرهنگیان استان قزوین، گام دیگری در تشدید فشار و سرکوب علیه فعالیت های صنفی برداشت. باین ترتیب روحانی علیرغم شعارهای عوام فریبانه اش در مورد آزادی فعالیت های صنفی و مدنی، در عمل کار دیگری جز تشدید آنچه دولت های پیش از او کرده اند، انجام نمی دهد. هنگامی که رژیم حتی تحمل شنیدن یک خواست صنفی ابتدایی را ندارد و به آن تنها با توصل به شیوه های سرکوب گرانه پاسخ می دهد، دیگر توقع آزادی های اجتماعی از چنین رژیمی توقعی بی جاست. از این رو برای مردم زحمتکش ایران، معلمان، کارگران و دیگر اقشار مردمی جامعه راهی جز توسعه مبارزه ی همبسته با سایر نیروهای اجتماعی و سیاسی برای تحقق خواست های انسانی خود وجود ندارد. چشم امید به مراحم رژیمی که سرتا پای آن ضد مردمی، فاسد و سرکوب گر است، نتیجه ای جز شکست و ناکامی ندارد. برعکس و این را تاریخ همه جوامع زیر استبداد تاکنون به خوبی نشان داده است که در چنین رژیم هایی جز از طریق سازماندهی مبارزه اجتماعی و تمرکز همه نیرو علیه نظام حاکم، نمی توان به کمترین حقوق سیاسی و وباجتماعی رسید. ارگانهای سرکوب که در رژیم اسلامی کم نیستند و رژیم تنها بکمک آنها قادر است به حکومت قرون وسطایی خود ادامه دهد، در مقابل مبارزه متحد و یک پارچه زحمت کشان تاب مقاومت ندارند. اگر امروز رژیم به راحتی فعالان کارگری، فرهنگی و اجتماعی را سرکوب می کند ویا آنها را در زندان، سالها تا نابودی جسمی شکنجه می نماید یا با حوادثی سازمان داده شده از میان بر می دارد، به این دلیل است که مبارزات اجتماعی جدا از هم، پراکنده و فاقد سازماندهی معین برای تمرکز نیروهای وسیع اجتماعی علیه رژیم می باشند. طبعاً سازماندهی یک مبارزه جدی برای رسیدن به خواست های اجتماعی نمی تواند تنها بطور علنی و زیر نظر ارگانهای سرکوب رژیم انجام بگیرد. رژیم که خود بخوبی می داند توان سرکوب مبارزه وسیع و همبسته اجتماعی را ندارد، می کوشد تا هر مبارزه ای را در نطفه خفه کند تا از توسعه آن جلوگیری نماید.

بستن کانون های صنفی ، یعنی بستن راه اصلاح امور جامعه از طریق بحث و گفتگو! بسته شدن کانون های صنفی و زندانی نمودن فعالین اجتماعی، چراغ قرمزی است که حکومت دیکتاتوری حاکم برای فعالیت های صنفی روشن نموده است. بنا بر این تنها راه برای پاسخ به این اقدام حکومت دیکتاتوری ، سازماندهی فعالیت ها به صورت مخفیانه می باشد . فعالین صنفی برای محافظت از خود، خانواده ، دوستان و همکاران باید فعالیتها و ارتباطات صنفی خود را خارج از دید حکومت و وابستگانش برقرار ساخته و سازماندهی نمایند . فعالین صنفی و بخصوص معلمان در هر آموزشگاهی ، وابستگان به حکومت اسلامی و بسیجیان آموزش و پرورش را بخوبی می شناسند، از این رو افشاء و منفرد کردن این مزدوران یکی از وظایف مهم آنها برای ادامه مبارزه است. معلمان ایران همانند سایر مردم باید تاکنون به این نتیجه رسیده باشند که جناح های حکومتی تحت عنوان اصلاح طلب و اصولگرا ، هردو برای حفظ نظام ضد مردمی حاکم از هیچ جنایتی فروگذار نیستند. انتخابات ریاست جمهوری ، نمایندگی مجلس و شوراهای شهر چیزی جز یک نمایش برای فریب مردم ایران و جهان نیست. بسته شدن کانون های صنفی و زندانی نمودن معلمان و کارگران و فعالین صنفی نشان از ضدیت حکومت اسلامی با معلمان ، کارگران و دیگر اقشار مردمی و زحمتکش دارد.

از دولت های جمهوری اسلامی نمی توان انتطار دیگری جز تشدید ترور و سرکوب هر گونه آزادی داشت!

پیش به سوی سازماندهی متحد و گسترده ی مبارزات اجتماعی!

کانون معلمان ایران در تبعید

 

3 دسامبر 2017 - 14 آذر 1396

تلفن: 0016477688556

Moalem.D.T@Gmail.Com


 
 

        Del.icio.us Technorati Furl Digg Google Netvouz Add to Balatarin Send to Frinds by Y! Messenger Share/Save/Bookmark

 
 

     مطالب مرتبط

 
   
 

Copyright © 2006 azadi-b.com