میعاد / علی رسولی

شعر
November 28, 2017

«میعاد»

من با تو چنانم
که شکوفه‌ها به جرات
در توفانِ رود می‌ریزند.

من با تو
همچون صبحی که  شبنمِ صورتیِِ گل‌هایش
کنگره‌ی ابرهای بارانی را
در خود حبس کرده باشند
و درخت  در رگِ  شاخه‌ها
صاعقه را.

من با تو
همچون میعادِ فانوس و موج:
روشنایی می‌بخشی،لبخند می‌زنی
و از اقلیمِ سنگ‌ها میکاهد.

مادیانی شیهه کشان صورتِ دروغینِ خود را
در آب سم‌کوب می‌کند
و مشتی یالِ  افتاده
خوابِِ ریگ و لجن‌خوارها را آشوب می‌سازد.
 
من با تو
همچون شکوفه
شبنم
صاعقه
 فانوس و موج
 رمه‌ی مادیان‌های وحشی  و رود
هچون دو آهوی رم کرده
با شاخ‌های بلندیم:
نفس زنان
نمناکیِ فراموشِ تپه را می‌دریم
تا آلاله‌های ممنوع را
مژده‌ی آفتاب دهیم...

«علی رسولی»

www.alirasoli.com


 
 

        Del.icio.us Technorati Furl Digg Google Netvouz Add to Balatarin Send to Frinds by Y! Messenger Share/Save/Bookmark

 
 

     مطالب مرتبط

 
   
 

Copyright © 2006 azadi-b.com