اخبار و گزارشات کارگری ١٧ و ١٨ دی ١٣٩۵

اخبار کارگرى
January 07, 2017

اخباروگزارشات کارگری17و18دی1395

لایحه اصلاح قانون کار احمدی نژاد – روحانی نه!

تغییرقانون کار بنفع کارگران آری!

- کارگران کارخانه هپکو برای باری دیگردرسطح شهر اراک راهپیمایی وتجمع کردند!

- گزارش تصویری از راهپیمایی وتجمع اعتراضی امروز کارگران کارخانه هپکو

- ادامه فایل های صوتی سمینار بررسی اصلاح قانون کار و تاثیر آن بر روی اقشار مختلف*

- تجمع اعتراضی کارگران آسفالت میهن کویرنسبت به تعطیلی کارخانه وبیکاری مقابل فرمانداری پاکدشت!

- اعتصاب وتجمع کارگران شهرداری ایذه دراعتراض به عدم پرداخت ماه ها حقوق!

- تجمعات اعتراضی کارگران پروژه های شهرداری گرگان نسبت به عدم پرداخت ماه ها حقوقشان مقابل استانداری وساختمان شورای شهر!

- اعتراض رسانه ای کارگران کارخانه ایران ترانسفو زنجان نسبت به سطح پایین دستمزدشان!

- ضرورت خاتمه اضافه کار اجباری پرستاران!

- توخالی در آمدن وعده و وعیدها وقطعی شدن اخراج392کارگرکارخانجات نساجی بروجرد!

- روایت یک زندگی بدون دست و پا/ سواد ندارم ولی ظلم را می‌فهمم!

- جان باختن یک کارگر ساختمانی بر اثر سقوط از ارتفاع درحین کار!

- مرگ یک کارگر تراشکار در فلاورجان اصفهان!

- کشتار کارگران معدن در بغلان؛ انکار مسئولیت از سوی طالبان و سکوت داعش

کارگران کارخانه هپکو برای باری دیگردرسطح شهر اراک راهپیمایی وتجمع کردند!

امروز18دی،کارگران کارخانه هپکو در اعتراض به وضعیت نامعلوم شرکت ،نداشتن امنیت شغلی و عدم پرداخت ماه ها حقوقشان درسطح شهر اراک راهپیمایی و تجمع کردند.در جریان این راهپیمایی، میدان اصلی شهر و خیابان های منتهی به آن مسدود شده است.

فرماندار با حضور در بین این کارگران به بیان توضیحاتی پرداخت که از سوی کارگران مورد اعتراض قرار گرفت و واکنش این کارگران معترض به فرماندار شعار «مرگ بر دروغگو» بود.

بنابه گزارشات منتشره،کارگران هپکو امروز  ۱۸ دی ماه  با راهپیمایی و طی مسافت چند کیلومتری در مسیرکارخانه  تامرکز شهراراک وتجمع درمیدان شهدا اعتراضشان را نسبت به وضعیت نامعلوم شرکت ونداشتن امنیت شغلی و عدم پرداخت ماه ها حقوقشان،بنمایش گذاشتند.

کارگران معترض با در دست داشتن پلاکاردهای «هپکو ایران»، «مرگ بر بیکاری»، «مسؤول بی‌لیاقت استعفا، استعفا»، «اجازه ندهیم یک برند دیگر کشته شود» و ... خواستار  رسیدگی به وضعیت شغلی ومعیشتی خود شدند.

این کارگران بارها در پی عدم تحقق وعده های مسئولان در پرداخت حقوق و معوقاتشان مقابل استانداری مرکزی تجمع کرده اند و حتی طی چندین بار در داخل مجموعه شرکت دست به اعتصاب زده بودند.

گفتنی است پنج شنبه ۱۶ دی ماه در جریان سفر وزیر صنعت به استان مرکزی، جلسه ای برای حل مشکلات صنایع استان برگزار شد. اما هنوز از مصوبات این جلسه در خصوص نحوه رسیدگی به مشکلات هپکو رسانه ای نشده است.

در جریان این بازدید وزیر صنعت تنها به ارائه وضعیت این شرکت بسنده کرد و گفت: شرکت هپکو سال های قبل به بخش خصوصی واگذارشد و روند آن موفق نبود و بخش خصوصی نتوانست به تعهدات خود عمل کند و سهام این شرکت در چند نوبت مزایده گذاشته شده که هنوز مشتری جدی برای آن پیدا نشده است.

کارگران این شرکت بارها در پی عدم تحقق وعده‌های مسؤولان در پرداخت حقوق و معوقاتشان مقابل استانداری مرکزی تجمع کرده‌اند و چندین بار نیز در داخل مجموعه شرکت دست به اعتصاب زده بودند.

گزارش تصویری از راهپیمایی وتجمع اعتراضی امروز کارگران کارخانه هپکو:

درهمین رابطه:

*بنا به آخرین اخبار منتشره درهمین رابطه درعصرامروز18دی،فرماندار اراک و رییس سازمان صنعت، معدن و تجارت استان مرکزی با حضور در جمع کارگران معترض شرکت هپکو با بیان اینکه مطالبات شما را قطعا باستحضار مقامات مافوق خواهم رساند افزود: گرچه بارها این اقدام را انجام داده‌‌ام، اما اینبار با قاطعیت بیشتری این مطالبات را مطرح خواهم کرد.

وی با اشاره به جلسه ستاد اقتصاد مقاومتی استان که پنج‌شنبه هفته گذشته با حضور وزیر صنعت، معدن و تجارت در استانداری مرکزی برگزار شد، افزود: جلسه پنج شنبه دو مصوبه خیلی خوب برای هپکو داشت که براساس یکی از این مصوبات قرار شد یکی از واحدهای صنعتی معتبر اراکی که سوابق کاری مطلوبی دارد براساس بررسی‌های کارشناسی تعیین شده و اگر از شرایط لازم برخوردار باشد، تغییر مالکیت انجام شود.

بختیاری در خصوص دومین راهکار وزیر صنعت برای خروج هپکو از بحران موجود گفت: در صورتی که راهکار اول به نتیجه نرسید، تلاش خواهد شد که این واحد برای مدتی به سازمان گسترش بازگردانده شود و پس از ساماندهی دوباره واگذاری آن به بخش خصوصی و اینبار براساس دید کارشناسی و از طریق قوانین و مقررات بخش خصوصی انجام شود.

وی در ادامه با بیان اینکه واگذاری هپکو قبلا انجام شده و شاید این اقدام براساس کار کارشناسی صورت نگرفته و واگذاری به افراد دارای صلاحیت عملی انجام نشده است، افزود: واگذاری صنایع باید براساس بررسی‌های کارشناسی انجام می‌شد و کسانی که دارای کارآمدی در این بخش بودند واحدهای صنعتی را از دولت تحویل می گرفتند که در خصوص هپکو این مهم صورت نگرفت.

بختیاری از پیگیری اقداماتی در راستای ایجاد منابع مالی جهت کاهش مشکلات مالی کارگران اظهار کرد: استاندار و دیگر مسئولان کشور، استان و شهرستان پیگیر رفع مشکلات هپکو هستند، ولی با توجه به اینکه امروز فقط دو روز از نشست یاد شده گذشته باید به مسئولان فرصت بدهید تا کار را پیگیری کنند.

وی جهت گفتگو با نمایندگان کارگران در محل فرمانداری اراک یا شرکت هپکو نیز اعلام آمادگی کرد.

محمدرضا حاجی پور رییس سازمان صنعت، معدن و تجارت استان مرکزی نیز با حضور در جمع معترضان با آنان به گفتگو پرداخت.

وی در حاشیه این تجمع در جمع خبرنگاران با بیان اینکه نباید بگذاریم کارد به استخوان برسد که کار به تجمع برسد، افزود: استان مرکزی یکی از استان هایی است که واگذاری صنایع به بخش خصوصی در آن به درستی انجام نشده و سازمان خصوصی سازی در این رابطه به درستی عمل نکرده است و اهلیتی که باید سهامدار برای برعهده گرفتن مسئولیت یک واحد صنعتی داشته باشد در این واگذاری ها مورد توجه قرار نگرفته است.

حاجی پور اظهار کرد: براساس صحبتی که با وزیر صنعت انجام شده قرار شد در واگذاری ها بدون در نظر گرفتن منافعی که سازمان خصوصی سازی دنبال می کند اقدام شده و اهلیت و تخصص مدیری که قرار است واحد به او واگذار شود در اولویت قرار گیرد و در واقع اهلیت سهامدار و مجموعه مالکیتی اصل اول در واگذاری خواهد بود.

وی با بیان اینکه اقدامات خوبی تاکنون برای پیگیری این مشکلات انجام شده  شده ولی با توجه به مشکلاتی که کارگران دارند و از جمله آنها حقوق های معوق است، باید سوءمدیریت‌ها را جبران کرد.

حاجی پور اظهار کرد: به دنبال این هستیم که طی هفته جاری براساس مکاتبه ای که وزیر صنعت با وزیر اقتصاد داشته است جلسه ‌ای را با حضور سازمان خصوصی سازی برگزار کنیم تا تصمیم گیری در این حوزه انجام شود چرا که این سازمان همچنان اعتقاد بر برگزاری مزایده دارد ولی نظر وزیر صنعت اینست که اگر بررسی های لازم انجام شد و مشخص شد که متقاضی مناسبی برای واگذاری هپکو وجود ندارد، این واحد صنعتی مجددا به صورت موقت به سازمان گسترش و نوسازی برگردد و وقتی از بحران خارج شد مجددا براساس بخشنامه‌های جدید و کار کاشناسی به بخش خصوصی واگذار شود.

وی افزود: براساس نظر وزیر صنعت اگر لازم باشد این مجموعه در اختیار فردی توانمند قرار داده می شود تا آنرا از این شرایط خارج کند، در این بخش واگذاری مدیریتی مطرح است.

*تجمع کارگران کارخانه هپکو دراعتراض به بلاتکلیفی شغلی ومعیشتی مقابل سازمان خصوصی سازی درتهران!

روزگذشته12دی،جمعی از کارگران کارخانه هپکو دراعتراض به بلاتکلیفی شغلی ومعیشتی دست به تجمع مقابل سازمان خصوصی سازی درتهران زدند.

کارگران کارخانه هپکو حقوق اردیبهشت، خرداد، تیر، مرداد و شهریور را به صورت نصف نیمه و ماه های آبان و آذر را هم دریافت نکرده اند.

کارگران با دردست داشتن پلاکاردهایی خواستار تسریع در تعیین و تکلیف شرکت هپکو شدند.

به گزارش منابع خبری محلی، بعد از واگذاری شرکت تولید تجهیزات سنگین(هپکو) به بخش خصوصی، سوء مدیریت و ایجاد شرکت های مستقل از شرکت هپکوکه سوددهی لازم را نداشتند، مشکلات آغاز و در سه سال اخیر مشکلات به اوج خود رسیده است به طوری که کارگران شرکت در این مدت چندین بار در اراک تجمع کرده اند.

اکنون کارگران دو ماه است حقوقی دریافت نکرده اند و به غیر از مهرماه، از اردیبهشت تا شهریور امسال نیز حقوق کامل دریافت نکرده اند. اما با شدت گرفتن اوضاع نابه سامان این شرکت، این بار کارگران شرکت هپکو اعتراضات خود را به مقابل سازمان خصوصی سازی تهران کشاندند.

براساس این گزارش، عرضه عمومی سهام هپکو(بزرگترین تولیدکننده ماشین آلات راهسازی خاورمیانه) در فرابورس از امروز ۱۳ دی ماه آغاز واز طریق این عرضه هرکس توان خرید سهام را داشته باشد می تواند سهام شرکت را خریداری کند.

البته در تجمعی که روز گذشته کارگران در مقابل سازمان خصوصی سازی داشتند این را عنوان کردند که شرکت هر کسی را به عنوان سهامدار قبول نمی کند. کسی را انتخاب می کند که اهل صنعت و تولید باشد که باری از مشکلات شرکت بردارد نه اینکه مشکلات شرکت افزوده شود.

ازقرارمعلوم،وزیر صنعت، معدن و تجارت در نامه به وزیر اقتصاد و دارایی اعلام کرده است که اگر خریداری دارای اهلیت برای شرکت پیدا نشد سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران (ایمیدرو) را در دستور کار قرار دهد.

لینک اخبار مرتبط:

توخالی درآمدن وعده سهامدارکارخانه هپکو مبنی بر پرداخت مطالبات کارگران!

http://etehadbinalmelali.com/ak/03-09-95/

ادامه فایل های صوتی سمینار بررسی اصلاح قانون کار و تاثیر آن بر روی اقشار مختلف*

آقای حسین آذرگشسب (فعال لغو کار کودک ) در رابطه با تاثیر این اصلاحات بر روی زندگی کار کودکان کار چنین گفتند:

http://www.kanoonm.com/2582

* سمینار بررسی اصلاح قانون کار و تاثیر آن بر روی اقشار مختلف

http://www.kanoonm.com/2552

تجمع اعتراضی کارگران آسفالت میهن کویرنسبت به تعطیلی کارخانه وبیکاری مقابل فرمانداری پاکدشت!

پیش از ظهر امروز18دی، کارگران آسفالت میهن کویردراعتراض نسبت به تعطیلی کارخانه وبیکاری دست به تجمع مقابل فرمانداری شهرستان پاکدشت زدند.

به گزارش18دی تسنیم،شواهد حاکی از اختلافات خانوادگی و شکایت یکی از سهامداران است که باعث بیکاری 80 کارگر در شهرستان پاکدشت شده است.

بر اثر یک اختلاف خانوادگی که کار به شکایت در دادگستری کشیده شده است، از روز چهارشنبه هفته گذشته کارخانه آسفالت میهن کویر توسط دادگستری پاکدشت پلمب شده است.

در همین زمینه یکی از کارگران معترض این کارخانه اظهار داشت:  ما تاکنون حقوق و مزایای خود را به موقع دریافت کرده‌ایم، منتهی تعطیلی کارخانه امری است که در وضعیت کنونی آن هم تنها به سبب اختلاف خانوادگی نه تنها به ضرر کارخانه است بلکه ضرر اصلی متوجه 80 کارگر شاغل  و خانواده‌های آنان است.

این کارگر با توجه به تعطیلی کارخانه ادامه داد: انتظار داریم که مسئولان مشکل ما را برطرف کنند و پیگیر موضوع و بازگشایی دوباره کارخانه باشند.

لازم به ذکر است که با هماهنگی‌های صورت گرفته قرار بر این شده که عصر امروز جلسه‌ای برای برطرف کردن مشکل به وجود آمده با حضور فرماندار پاکدشت، سهامداران کارخانه و نمایندگان کارگران کارخانه آسفالت میهن کویر در محل فرمانداری پاکدشت برگزار شود.

اعتصاب وتجمع کارگران شهرداری ایذه دراعتراض به عدم پرداخت ماه ها حقوق!

امروز18دی ماه،کارگران شهرداری ایذه دراعتراض به عدم پرداخت ماه ها حقوق دست از کارکشیده ومقابل ساختمان شهرداری تجمع کردند.

این کارگران با اعتراض به عدم دریافت حقوق چند ماهه خود خواستار پرداخت هرچه سریع‌تر آن و توجه جدی به مشکلات خود در پی عدم دریافت این مطالبات شدند.

به گزارش18دی فارس،شهردار ایذه در پی اعتصاب کارگران شهرداری این شهر با بیان اینکه این مطالبات مربوط به شهردار قبلی بوده است اظهار کرد: ما از زمان حضور خود در شهرداری این شهر تمام تلاش‌های خود را برای پرداخت به موقع حقوق کارگران به کار گرفته‌ایم.

انوشیروان بهرامی با بیان اینکه 15 روز پیش نیز مقداری از حقوق این کارگران پرداخت شده است یادآور شد: در هفته جاری نیز مبلغ دیگری از این مطالبات پرداخت خواهد شد.

تجمعات اعتراضی کارگران پروژه های شهرداری گرگان نسبت به عدم پرداخت ماه ها حقوقشان مقابل استانداری وساختمان شورای شهر!

صبح شنبه ۱۸ دی خبر حضور کارگران مقابل استانداری گلستان و در خواست برای پیگیری مشکلشان دوباره در شبکه های مجازی دست به دست شد تا این که آن ها عصر همان روز با پلاکاردهایی در صحن علنی شورای شهر حاضر شدند. آن ها که می گفتند ۶ ماه است حقوق نگرفته اند.

به گزارش18دی مهر،تعدادی از کارگرانی که در اجرای پروژه های شهرداری گرگان همکاری می کردند، با گذشت ۳ ماه از افتتاح پروژه ها که با حضور مسئولان کشوری بود، عنوان می کنند حقوق خود را دریافت نکرده اند.

آخرین تقاطع غیر همسطح شهرداری گرگان حدود یک ماه پیش و پروژه قبلی هم در هفته دولت و با حضور مسئولان و هنرمندان مطرح کشوری برگزار شد. این تقاطع که شهرداری آن ها را همواره به عنوان افتخاری برای خود می داند، در حالی با هزینه های چندصد میلیونی مراسم افتتاح، به بهره برداری رسیده اند که کارگران مشغول در این پروژه ها ۶ ماه است حقوق نگرفته اند.

حدود دو ماه پیش اعتراض کارگران به شهرداری گرگان، در شبکه های مجازی خبرساز شد و آن زمان حسین صادقلو اعلام کرد که این مساله ربطی به شهرداری ندارد زیرا حق پیمانکار به صورت کامل پرداخت شده است.

صبح شنبه ۱۸ دی خبر حضور کارگران مقابل استانداری گلستان و در خواست برای پیگیری مشکلشان دوباره در شبکه های مجازی دست به دست شد تا این که آن ها عصر همان روز با پلاکاردهایی در صحن علنی شورای شهر حاضر شدند. آن ها که می گفتند ۶ ماه است حقوق نگرفته اند.

یکی از کارگران اظهار کرد: بیش از یک ماه از اتمام پروژه‌های دوربرگردان چهار هزار شهید استان گلستان می‌گذرد ولی دست اندرکاران امور اجرای پروژه‌های شهید حتم لو و چهار هزار شهید استان بخشی از حقوق و سنوات خود را دریافت نکرده‌اند.

وی بابیان اینکه هم‌اکنون خواستار پرداخت حقوق معوق خود هستیم، ادامه داد: با اتمام کار این دو پروژه شرکت پیمانکار در حال جمع‌آوری وسایل و رفتن از استان گلستان است درحالی‌که هنوز حدود ۷۰۰ میلیون تومان حقوق کارکنان کارگری و اجرایی را پرداخت نکرده است.

وی اضافه کرد: چند روز قبل از بهره‌برداری از این پروژه (دوربرگردان چهار هزار شهید استان که در راستای اولین اجلاسیه چهار هزار شهید استان با حضور دکتر لاریجانی، رئیس مجلس دهم به بهره‌برداری رسید) مشکل خود را در صحن علنی شورای شهر گرگان مطرح کردیم.

اعتراض رسانه ای کارگران کارخانه ایران ترانسفو زنجان نسبت به سطح پایین دستمزدشان!

کارگران کارخانه ایران ترانسفو در زنجان از پایین بودن دستمزدهای پایه و قطع پاداش افزایش تولید انتقاد دارند.

به گزارش18دی ایلنا،جمعی از کارگران ایران ترانسفو زنجان از پایین بودن دستمزدهای پایه خود انتقاد کردند.

به گفته این کارگران، علاوه بر پایین بودن سطح دستمزدهای پایه، با کاهش سطح تولید، پاداش افزایش تولید و اضافه کاری کارگران بخش تولید قطع شده و در نتیجه عایدی این کارگران کاهش یافته است.

یکی از کارگران این واحد تولیدی می‌گوید: نسبت به سال پیش، نزدیک به چهارصد هزار تومان کمتر دریافتی دارم و این مساله مشکلات بسیاری را برایم به وجود آورده‌است.

کارگران ایران ترانسفو زنجان می‌گویند: چند وقتی است مدیرعامل جدید آمده و وعده‌هایی داده است که امیدواریم به زودی اوضاع بهتر شود؛ به گفته این کارگران، مدیرعامل از افزایش سطح تولید و بالاتر رفتن عایدی کارگران خبر داده‌است.

بیش از سه هزار کارگر در کارخانه ایران ترانسفو زنجان مشغول به کار هستند.

ضرورت خاتمه اضافه کار اجباری پرستاران!

برنامه ریزی فوری برای حل مشکل اضافه کار اجباری پرستاری ضروری است زیرا اضافه کار اجباری، تهدید کننده ایمنی بیماران و سلامت پرستاران است.

به گزارش 17دی پایگاه اطلاع رسانی سازمان نظام پرستاری ، قوانین زیادی از جمله قانون کار، قانون اداری استخدامی کارکنان دولت و قانون مدیریت خدمات کشوری، به موضوع ساعت کار موظف کارمندان و کارگران پرداخته اند که بر مبنای آنها ساعت کار هفتگی بین ۴۰ تا ۵۰ ساعت و ماهانه بین ۱۶۰ تا ۲۰۰ ساعت تعیین شده است. این میزان کار از سویی انتظار سازمان ها را از کارمند تامین کرده و از سوی دیگر با سلامت جسم و روان او در تعارض قرار نمی گیرد.

در تمام این قوانین، انجام اضافه کار تنها در شرایط خاص و مشروط به شرایط خاصی مجاز شمرده شده است. اهم این شرایط عبارتند از: نیاز سازمان مربوطه، شرایط بحرانی و ویژه، رضایت کارمند وسقف محدود اضافه کار است.

دو شرط اول از شرایط فوق متوجه منافع سازمان یا کارفرما است و دو شرط بعدی در راستای منافع کارمند که همان سلامت جسم و روح  کارمند، می باشد.  بنابراین قانون گذار در تعریف اضافه کار نیز با اعمال شرایطی به سلامت منابع انسانی سازمان توجه کرده است. اضافه کار اگر بدون رضایت کارمند بوده یا میزان آن زیاد باشد اثرات مخربی از خود بجا می گذارد که فرسودگی شغلی از جمله اثرات مضر آن است. عواقب فرسودگی شغلی  هم کارمند و هم سازمان را متضرر می کند.

در این بین اما مشاغل سخت و زیان آور قوانین سخت گیرانه تری هم برای ساعت کار موظف و هم اضافه کاری دارند. پرستاری به عنوان یک شغل سخت شناخته شده و به همین جهت در دنیا ساعت کاری آن کمتر از بسیاری مشاغل است و اضافه کار در این رشته یا ممنوع است و یا شرایط بسیار دشواری دارد. در عوض حقوق و مزایای آن بالاتر بوده و مرخصی های بیشتر و حتی  مرخصی اجباری برای آن در نظر گرفته می شود. 

در ایران نیز قانون ارتقای بهره وری در راستای موضوع فوق به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده است که بر مبنای آن اولا ساعت کار موظف پرستاری به میزان ۴۰ ساعت در ماه کاهش یافته و ثانیا حداکثر سقف اضافه کار ماهانه ۸۰ ساعت در نظر گرفته شده است.  قانون مشاغل سخت نیز سنوات کار را ۵ تا ۱۰ سال کاهش داده تا سلامت پرستاران تضمین شود.

با وجود صراحت های قانونی فوق اما در عمل روال دیگری انجام می شود. بسیاری از بیمارستانهای خصوصی و خیریه قانون مصوب مجلس ارتقای بهره وری را در مورد کاهش ساعت کار موظف پرستاران اجرا نمی کنند و بیمارستانهای دولتی هم آن را ناقص اجرا می کنند. دربسیاری از بیمارستانهای دولتی با وجود این که قانون ارتقای بهره وری سقف اضافه کاری را ۸۰ ساعت تعیین کرده، به صورت اجباری حتی تا ۱۸۰ ساعت یا بیشتر اضافه کار گذاشته می شود. حتی ملاحظه می شود در بخشهای ویژه که پرستاران تحت استرس روحی بیشتر هستند ،بصورت اجباری یک شیفت کامل اضافه کاری برای آنان  گذاشته می شود. 

توجه به نکات زیر نشان می دهد اضافه کار پرستاری تفاوتهای زیادی با اضافه کار در سایر ادارات و موسسات دارد:

۱.اضافه کار پرستاری از نظر مسئولیت و فشار کاری همانند شیفت موظفی است در  صورتیکه در بسیاری از مشاغل دیگر اضافه کار در ساعات بعد از ظهر انجام می شود که ارباب رجوع وجود ندارد یا محیط خلوت تر و کار راحت تر است.

۲.اضافه کار پرستاری کاملا بر اساس ساعات حضور فیزیکی و ثبت دقیق ورود و خروج محاسبه می شود حال آنکه در خیلی جا ها اضافه کاری بصورت کیفی محاسبه شده و ثبت ورود و خروج نمی شود.

۳.طبق قانون ارتقاء بهره وری با اضافه شدن سنوات و سابقه کار پرستار، ساعات موظفی او طبق فرمولی کاهش می یابد. قاعدتا باید با کاهش ساعت کار موظف، هزینه هر ساعت اضافه کار افزایش یابد زیرا هزینه هر ساعت اضافه کار از ماخذ ساعت موظف محاسبه می شود اما عملا  این رویه اجرا نمی شود.

۴. طبق قانون ارتقای بهره وری، شیفت بیشتر از ۱۲ ساعت ممنوع است اما بسیاری از پرستاران شیفتهای ۱۸ ساعته (عصر و شب یا شب و صبح) دارند.

۵.طبق بخشنامه  اداره کار به کارفرمایان، مبلغ هر ساعت اضافه کار باید ۴۰ در صد بیشتر از هزینه هر ساعت کار موظف باشد.  اما این دستورالعمل نیز در مورد پرستاری اجرا نمی شود.

۶.طبق قانون، ساعات و مبلغ اضافه کار برای هر ماه باید مشخص بوده و به صورت مجزا از حقوق و سایر پرداختها بصورت شفاف با پرداخت شود. اما در یکی دو سال گذشته،  اضافه کار و کارانه با هم ترکیب شده و شفافبت لازم را ندارد.

با در نظر گرفتن مستندات قانونی بالا، اضافه کار اجباری پرستاران می تواند اثرات سوء زیر داشته باشد که به عبارتند از:

۱. به خطر افتادن ایمنی بیماران از طریق افزایش احتمال خطا: وقتی پرستاری یک شیفت کاری دارد مثلا در شیفت صبح کار می کند، بعد از شش ساعت کار، ۱۸ ساعت استراحت می کند و مجددا برای شش ساعت کار به بیمارستان بر می گردد. اما همین پرستار اگر شیفت اضافه داشته باشد، مثلا صبح و عصر، باید اولا ۱۲ ساعت پیاپی کار کند و ثانیا پس از ۱۲ ساعت استراحت مجددا برای یک شیفت ۱۲ ساعته دیگر مراجعه کند. ملاحظه می شود که در حالت دوم خستگی شدید ۱۲ ساعت کار مداوم و کوتاه بودن فاصله استراحت تا شروع شیفت بعدی بسیار بیشتر خواهد بود. این خستگی احتمال خطا را بشدت افزایش می دهد که تهدید کننده ایمنی بیماران خواهد بود.

۲. بوجود آمدن مشکلات حقوقی: با توجه به افزایش احتمال خطا  در شیفت اضافه که در بالا به آن اشاره شد، سوال اینجاست که درصورت بروز خطا در کار پرستار مقصر قانونی کیست؟ اگر پرستار به اجبار در شیفت اضافه حاضر شده باشد، مسئولیت خطاهای احتمالی آیا نمی تواند بر عهده افرادی بجز او باشد؟ آیا استناد به مواد قانونی از جمله همین قانون ارتقاء بهره وری که شیفت بیش از ۱۲ ساعت پیاپی و بیش از ۸۰ ساعت در ماه را ممنوع اعلام کرده است، نمی تواند باعث عدم پرداخت خسارت بیمه ی مسئولیت پرستاران و بهیاران، شود؟

۳.مخاطرات جسمانی: مراقبتهای پرستاری  مستلزم فعالیت فیزیکی زیاد و انجام مهارتهای عملی دشوار است. با توجه به اینکه نسبت استاندارد تخت به پرستار حداقل یک به ۱.۸ است حال آنکه نسبت فعلی حدود یک به ۰.۹ است بنابراین یک پرستار در یک شیفت حداقل کار دو پرستار را انجام می دهد. بنابراین در همان شیفت معمول هم بیش از دوبرابر در معرض تنش جسمانی و عواقب آن است.  شیفت اضافی، فشار جسمانی پرستار را تشدید می کند. ایجاد مشکلاتی از قبیل درد کمر، آرتروز، افزایش چربیها و قند خون و ..... در شیفت معمولی کاری پرستاران هم رایج است که در شیفت اضافی شیوع آن بسیار بیشتر می شود. تحقیقات زیادی این موضوع را نشان داده اند.

۴. مخاطرات روحی: مراقبت از بیماران بدحال و استرس ناشی از نوسانات وضعیت آنها اثرات روحی زیادی از خود بجا می گذارد. داشتن علاقه و انگیزه کاری می تواند تا حدودی به دفاع از پرستار در برابر این استرسها بپردازد اما در شیفت اضافی اجباری که انگیزه کاری به حداقل ممکن می رسد، اثرات استرس بسیار تشدید می شود. فرسودگی شغلی در شرایط شیفتهای اضافی و طولانی تشدید می شود.

۵. مخاطرات عاطفی: پرستاران هم در پس هیاهوی کار و هیجانات مرگ و زندگی بیماران، زندگی شخصی خود را دارند. آنها هم همسر، پدر، مادر، برادر، خواهر و فرزند هستند. شیفتهای اضافی موجب دور شدن از محیط خانه و اشکال در انجام مسئولیتهای زندگی شخصی می شود. یکی از پرستاران می گفت من تا الان که فرزندم می خواهد کلاس اول برود شیفت اضافی اجباری داشتم و تحمل کردم اکنون اما به عنوان یک مادر می خواهم به فرزندم برسم و همسرم نیز این انتظار را دارد اما باز هم با ۱۸۰ ساعت شیفت اضافی اجباری مواجه هستم که زندگی ام را با چالش جدی و حتی خطر جدایی روبرو کرده است.

۶. امکان پیگرد قانونی: طبق ماده ۱۷۲ قانون کار، کار اجباری به هر شکل، ممنوع است و متخلف اعم از فرد یا موسسه به پرداخت دستمزد، جریمه نقدی، جبران خسارات و حبس محکوم می شود.

در پیگیری های مکرر، مسئولین مربوطه وجود این مشکل را به کمبود نیروی پرستار مربوط می دانند. اما عملا جهت حل آن اقدام موثری صورت نگرفته است. این در حالیست که در صورت بذل توجه کافی، اقدامات زیر می تواند  راه گشای حل این مشکل بزرگ باشد:

۱. اصلاح چارت پرستاری در بیمارستان ها و بروز کردن آن بر اساس توسعه بیمارستان ها و نقش های پرستاری. توضیح اینکه در بسیاری از بیمارستانها با وجود گسترش رور افزون و ایجاد بخشهای جدید هنوز تعداد پرستار مطابق چارتهای قدیمی محاسبه و بر اساس آن پرستار به کار گرفته می شود.

۲.استخدام پرستاران آماده به کار: با وجود کمبود شدید استخدام پرستار در بسیاری شهرهای کشور تعداد قابل توجهی پرستار دانش آموخته آماده بکار وجود دارند که با استخدام آنها کمبودهای موجود برطرف شده یا کمتر می شود.

۳. در نظر گرفتن نیروی انسانی از جمله پرستار مورد نیاز در تاسیس بیمارستان ها یا بخش های بالینی جدید. ملاحظه می شود هنگام برنامه ریزی برای توسعه بخشها و بیمارستانها تنها به تجهیزات و ساختمان توجه می شود و برای تامین نیروی انسانی آن برنامه ریزی قبلی انجام نمی شود. ناچارأ در هنگام تاسیس یا راه اندازی از نیروی پرستاری سایر بخشها استفاده می شود که به موجب کمبودنیروی پرستار هم در بخشهای قدیمی و هم جدید می شود.

۴. استفاده از پتانسیل دانشجویان سال آخر و دانشجویان تحصیلات تکمیلی. با وجود بخشنامه هایی مبنی بر استفاده از دانشجویان پرستاری در بالین، عملا از تعداد اندکی دانشجو استفاده شده و تعداد زیادی از دانشجویان واجد شرایط با وجود اعلام آمادگی مورد استفاده قرار نمی گیرند. این در حالی است که هزینه پرداختی به دانشجویان پرستاری کمتر از هزینه اضافه کاری است.

۵. حذف وظایف اضافی پرستاران. با وجود کمبود استخدام پرستار، ملاحظه می شود برخی موارد خارج از شرح وظایف مصوب پرستاری به آنها محول می شود. از جمله ثبت هزینه داروهای مصرفی در سامانه، ثبت اقدامات انجام شده توسط سایر اعضای تیم سلامت، تکمیل فرمهای اعتبار بخشی و ..... . از سویی با حذف رده کمک بهیار در چند سال گذشته، فعالیتهای غیر حرفه ای که توسط آنها انجام می شده بر عهده پرستاران گذاشته شده است.  انجام امور نگارشی توسط منشی بخش و جذب کمک بهیار می تواند فرصت پرستار را برای انجام مراقبتهای تخصصی باز کند.

۶. افزایش حق الزحمه شیفت اضافی. در مواردی که به ناچار و از سر ضرورت و به مدت کوتاه نیاز به شیفت اضافی باشد با پرداخت حق الزحمه بیشتر که در برخی قوانین هم آمده می توان انگیزه انجام کار اضافه را ایجاد کرد که در اینصورت لا اقل می توان با این کار تنشهای روحی ناشی از شیفت اجباری را کمتر کرد. افزایش کارانه پرستاری هم می تواند کمک کننده باشد.

۷. تبدیل وضعیت پرستاران غیر رسمی. بسیاری ازشیفت های اضافی به پرستارانی که در قالب قراردادی، شرکتی، طرحی یا پیمانی مشغول به کار هستند واگذار می شود. بعضی از این پرستاران سالهاست که بصورت غیر رسمی مشغول کار هستند. این پرستاران از طرفی به دلیل عدم امنیت شغلی و پایین بودن حقوق و مزایا دارای انگیزه ی بسیار کمتری هستند و از سویی  تحت استرس ناشی از شیفت اجباری قرار می گیرند.

۸. توزیع مناسب نیروی انسانی پرستاری. با وجود عمومیت نیاز به شیفت اضافی اما میزان آن در مراکز و بخشهای مختلف، متفاوت است. بعضی از بخشهای ویژه با کمبود بسیار بیشتری مواجه هستند و با وجود استرس بیشتر کار در آن بخش ها، میزان شیفت اجباری هم در آن بیشتر است. توزیع مناسب نیروی انسانی می تواند نیاز به شیفت اضافی را کاهش دهد.

امید است با توجه فوری و بیش از پیش مسئولین  به مشکل شیفت اضافه اجباری پرستاران، برنامه ریزی لازم برای حل این مشکل انجام شود تا به ارتقای نظام سلامت و سرمایه های انسانی آن کمک کند.

توخالی در آمدن وعده و وعیدها وقطعی شدن اخراج392کارگرکارخانجات نساجی بروجرد!

392کارگر اخراج شده از کارخانجات نساجی بروجرد منتظر تحقق وعده‌های مسئولان نباشند چراکه در شرایط فعلی نساجی بروجرد نیازی به تزریق نیروی جدید ندارد.

به گزارش18دی تسنیم ، ابتدای امسال بود که 483 نیروی کار کارخانجات مهم نساجی بروجرد از کار بیکار شده و با وعده طولانی‌مدت تمدید قرارداد و بازگشت به کار خانه‌نشین شدند و از آن روز تا به امروز جلسات  متعددی برگزار شد تا حجم انبوه فشار افکار عمومی و عمدتاً رسانه‌های پیگیر در خصوص احقاق حقوق کارگران بیکار شده کاسته شود.

دست‌فروشی ثمره وعده‌هایی که محقق نشد

وعده در وعده مسئولان استانی و شهرستانی در این 10 ماه خبر از پیگیری و بازگشت به کار این تعداد از کارگرانی می‌داد که در نبود شغل و بیکاری یا به دست‌فروشی در کنار خیابان‌های شهرستان بروجرد روی آورده و یا در کمال ناباوری و اجبار برای یافتن شغل و کسب درآمدی بخورونمیر به شهرهای اطراف و عمدتاً تهران مهاجرت کرده و در آنجا هم دست‌فروشی در معابر عمومی و مترو را پیشه خود ساخته بودند تا بتوانند افسون بیکاری فراگیر و تعطیلی کارخانجات بروجرد را به گوش مسئولان برسانند اما دریغ از گوشی که شنوای این آوای کارگرانی باشد که برای کسب لقمه‌ای نان در غربت دست‌فروشی می‌کنند.

تسهیلات کارگشایی که پَر گشود!

اما گویی این روزها ورق برگشته و تسهیلات میلیاردی که قرار بود کارگشای نساجی بروجرد شود و از همان ابتدا وعده پرداخت آن را به نساجی داده بودند در پیچ‌وخم بانک‌های کشور گیرکرده و یکی از آن‌ها پر گشوده و خبری از پرداخت آن نیست و تسهیلات دیگر نیز به مبلغ 50 میلیارد تومان که نوید بازگشت به کار کارگران بود در راهروهای ادارات و بانک‌ها مشکل پرداخت پیداکرده و به این راحتی‌ها قرار نیست به دست نساجی بروجرد برسد.

هرچند ظواهر امر نشان می‌دهد نساجی بروجرد اراده‌ای برای بازگرداندن نیروهای کار اخراج کرده خود ندارد و عملکردی دیگر را در دستور کار خود قرار داده و نیازی به تزریق نیروی کار جدید در شرایط فعلی ندارد اما بازهم گوش‌ها به دهان مسئولان برای شنیدن وعده‌ای جدید است و البته این مطلب مهم را مدیر کارخانه نساجی بروجرد گفت تا آب پاکی را روی دست مسئولانی که مدام وعده می‌دهند و کارگران چشم‌انتظاری که این روزها شاید با پایان یافتن بیمه بیکاری‌شان منتظر زنگ گوشی‌های همراه خود برای بازگشت به کار باشند، بریزد.

امید علایی مدیر کارخانه نساجی بروجرد از تأمین مدارک مورد درخواست بانک ملی و پیگیری دریافت این تسهیلات خبر داده و می‌گوید: بانک ملی درخواست یک سری مدارک جدید داشته که این مدارک تأمین و قرار شده تحویل استاندار لرستان برای پیگیری مراحل دریافت تسهیلات 50 میلیارد تومانی شود تا پس از تحویل به بانک ملی تهران در طول هفته آینده و پس از بررسی کارشناسان شعب مربوطه تصمیم نهایی برای پرداخت این تسهیلات اعلام شود.

392 کارگر چشم‌به‌راه بازگشت به کار

وی ضمن اظهار ناامیدی از پرداخت تسهیلات پنج میلیارد تومانی می‌افزاید: نساجی بروجرد در حال حاضر با 574 نیروی کار مشغول فعالیت است و در طول همین مدت بنا به‌ ضرورت‌های موجود و به‌صورت محدود از 483 نیروی کار تعدیل‌شده حدود 91 نفر را به کار دعوت کرده است و 392 نفر کماکان بیرون از مجموعه هستند.

مدیر کارخانه نساجی بروجرد ادامه روند کار نساجی بروجرد به این شیوه را غیرممکن دانسته و تصریح می‌کند: در حال حاضر نیز بخش‌هایی از سالن‌های ریسندگی به‌صورت کارمزدی فعالیت می‌کنند و چنانچه تجار بخواهند قراردادهای خود با این مجموعه را تمدید نکنند بابت حضور بخشی از نیروهای خطوط ریسندگی کارخانه نیز با مشکل مواجه خواهیم شد.

وی به‌ضرورت تزریق سرمایه در گردش به‌صورت عاجل اشاره و عنوان می‌کند: نساجی بروجرد در طول این مدت اقدام به خرید تعدادی ماشین‌آلات در بخش‌های ریسندگی و چاپ با منابعی که در بخش تعدیل نیرو آزادشده، کرده که بخشی از آن‌ها دریافت شده و در حال نصب است و بخشی دیگر از کمپانی‌های آلمانی خریداری‌شده و یا در گمرک در حال ترخیص است.

ریسک پذیرش نیروی جدید را نمی‌پذیریم!

علائی تأکید می‌کند: شرایط موجود شرایطی نیست که بتوانیم ریسک پذیرش نیروی جدید را بپذیریم و تعداد جدیدی نیرو به جمعیت مجموعه اضافه کنیم مگر اینکه سرمایه در گردش کارخانه تأمین شود چراکه در شرایط فعلی برای روشن نگه‌داشتن چراغ مجموعه تعدادی از بخش‌ها در قالب کارمزد کار می‌کنند.

وی شرط ادامه فعالیت کارخانجات نساجی بروجرد را نوسازی و تجهیز ماشین‌آلات این مجموعه به‌منظور رقابت با تولیدات مشابه بازار می‌داند و اضافه می‌کند: نساجی اگر قرار باشد کماکان همان برند مشهور باقی بماند طبیعتاً باید خطوط خود به‌ویژه خطوط چاپ را نوسازی کند چراکه این ضرورت‌ها در آینده به‌شدت احساس می‌شود و به همین دلیل در قالب طرح توسعه جامع این موضوع دیده‌شده اما در شرایطی که روی دریافت تسهیلات ناچیز با بانک‌ها دچار مشکل هستیم تحقق این طرح‌ها در آینده مشخص نیست.

ضرورت نوسازی بخشی از خطوط تولید نساجی

مدیر کارخانه نساجی بروجرد می‌گوید: بحث نوسازی بخشی از خطوط تولید یک ضرورت است و اگر این اتفاق هرچه زودتر به ثمر نرسد نساجی بروجرد نیز در آینده به سرنوشت کارخانجات نساجی دیگر همچون نساجی مازندران و یا بسیاری از کارخانه‌های بزرگ کشور که در حال حاضر دیگر نامی از آن‌ها وجود ندارد، دچار می‌شود.

اما این اظهارات مدیر کارخانه نساجی بروجرد در حالی مطرح می‌شود که رئیس اداره کار بروجرد هنوز هم خبر از پیگیری‌های بی‌حاصلی می‌دهد که قرار است کارگران را از چشم‌انتظاری برهاند.

کامران فرشید رئیس اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی بروجرد اظهار می‌کند: کارگران نساجی بروجرد تا 1/1/96 رأی دارند و مجموعه مدیریتی استان و شهرستان تمام تلاش خود را در بازگشت به کار کارگران انجام می‌دهند.

بازگشت به کار کارگران را منوط به دریافت تسهیلات معروف بانک ملی

وی البته بازگشت به کار کارگران را منوط به دریافت تسهیلات معروف بانک ملی دانسته و می‌افزاید: اگر بانک ملی این تسهیلات را زودتر از موعد پرداخت کند روند بازگشت به کار کارگران سرعت بیشتری می‌گیرد.

رئیس اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی بروجرد در رد ادعای عدم نیاز نساجی به تزریق نیرو عنوان می‌کند: رأی صادرشده به‌منظور بازگشت به کار کارگران رأی سازشی بوده و با رضایت کارفرما به‌صورت کاملاً قانونی صادرشده و مدیر کارخانه هم در جلسه تعهد به بازگشت به کار کارگران با گرفتن تسهیلات داده است.

وی در رابطه با بیمه بیکاری کارگران نساجی نیز بیان می‌کند: پرداخت بیمه بیکاری بر اساس سوابق کاری برای نیروهای کار محاسبه‌شده که تعدادی از آن‌ها تا پایان شهریورماه و تعدادی تا پایان آبان ماه دریافت کرده‌اند و تعدادی نیز تا پایان اسفندماه بیمه بیکاری دریافت می‌کنند.

بااین‌حال و با تأکید مدیر کارخانه نساجی بروجرد مبنی بر بی‌نیازی این کارخانجات در تزریق نیروی جدید و رد این گفته وی توسط رئیس اداره کار بروجرد باید گفت شرایط فعلی برای بازگشت کارگران اخراج شده چندان مساعد نبوده و این امکان در حال حاضر وجود ندارد و این کارگران نیز باید با اتمام مدت انتظار خود به فکر کسب‌وکاری جدید باشند.

روایت یک زندگی بدون دست و پا/ سواد ندارم ولی ظلم را می‌فهمم!

«سعید ایمانی» کارگر ساده ۲۴ ساله‌ای است که ۶ سال قبل دچار برق گرفتگی شد و دو دست و دوپایش را از دست داد تا زندگی شکل دیگری برایش داشته باشد.

همین اول کاری چشم‌هایتان را ببندید و یکی از انگشت‌هایتان را ذهنی از دست‌هایتان حذف کنید. حالا یک انگشت دیگر... حالا دست راستتان...دست چپ... پای راست... پای چپ... حالا به زندگی بدون دست‌ها و پاهایتان فکرکنید.

 «سعید» ۶ سال است دو دست و  دو پایش را از دست داده‌است. وقتی در اولین روزهای ۱۸ سالگی مجبور بود برای تامین هزینه‌های زندگی  بهترین روزهایش را از داربست ساختمان‌ها بالا برود، برق فشارقوی او را می‌گیرد و دودست و دوپایش را نابود می‌کند تا او ۶ سال رو به چشم‌های مادرش به زمین میخکوب شود. دست و پاهای جدا شده سعید تنها داغ خانواده‌اش نیست. سعید و برادر و مادرش داغدیده کسانی هستند که از کنار داغشان ساده گذشتند و به جای رسیدگی به وضعیت او و پرداخت دیه و خسارت حتی حضور او را به عنوان کارگرشان منکر شدند تا روزهای سخت‌تری را برایشان بسازند. وقتی از ماجرای سعید و تلاش‌های بی‌سرانجام برادرش باخبرشدیم ساعتی مهمان‌شان شدیم تا صدا و گله‌هایشان را بشنویم و روایتگر این قصه تلخ اما تامل برانگیز باشیم.

برق فشار قوی دست‌وپاهایم را قطع کرد

دیدن یک جوان ۲۳ ساله با سری تراشیده و دست و پاهای نداشته همان اول کاری آدم را از پا در می‌آورد. اما سعید شبیه هیچ‌کدام از تصوراتم نیست. او می‌خندد، زیاد هم می‌خندد تا تصوراتم را هرلحظه از خودش و دنیایش دورتر کند. جای خالی دست‌وپاهای سعید سوال می‌شود که چطور این حادثه رخ داد؟ و وقتی برادرش «نامیک» در جواب دادن پیش‌قدم می‌شود، سعید رو به ما می‌گوید:«حرف‌ که می‌توانم بزنم!»‌ پس این قصه تلخ با حرفهای سعید آغاز می‌شود: «از سال ۸۹ برای پروژه مسکن مهر وارد کار شدیم. وضع خانوادگی مجبورمان می‌کرد که زود کار کنیم. من هم یک کارگر ساده آرماتوربند بودم. هیچ ایمنی در پروژه وجود نداشت. ما هم نمی‌دانستیم باید یک همچین چیزی باشد که لباس یا کفش ایمنی داشته باشیم. آن موقع از ساعت ۸ صبح تا ۵ بعدازظهر کار می‌کردیم و روزی ۲۰‌هزارتومان می‌گرفتیم. تا اینکه در ۲۷ فروردین ۱۳۹۰ این حادثه اتفاق افتاد.».

حالا نامیک حرف را ادامه می‌دهد:« من هم کنارش بودم و صحنه را دیدم. مهندس ناظر نقشه را خوب نکشیده ‌بود. حریم رعایت نشده بود. کارشناس‌ها هم خوب عمل نکرده‌بودند. در سایت ۲ و طبقه سوم سعید در حال درست کردن بالکن بود؛ وقتی می‌خواست میلگرد را خم کند افتاد روی سیم تیر برق، برق از دست‌هایش گرفت و از پاهایش بیرون زد. وقتی سراغش رفتیم و پوتین‌هایش را درآوردیم، استخوان‌هایش ترکیده‌بود. رگ‌ها و ماهیچه‌هایش پخته بود. انگشت‌هایش جمع شده‌بود. اما فکر نمی‌کردیم حجم جراحتش این میزان باشد. گفتند باید به بیمارستان سوانح سوختگی تهران منتقل شود. آنجا به ما گفتند باید هردو دست و پایش قطع شود. ما شوکه شده بودیم. اما گفتند اگر رضایت ندهید همینطور پیشروی می‌کند».

حالا سعید دوباره به حرف می‌آید و می‌گوید:«خودم رضایت دادم. گفتم لابد تقدیر من این است».

گفتند این آقا کارگر ما نیست

سعید کارگر روزمزد مسکن مهر فیروزکوه، حالا خودش رضایت داده است که دست‌ها و پاهایش قطع شود، چندبار بین حرفهایش تاکید می‌کند که سخت گذشت اما گله‌ای از خدا ندارد و تقدیرش را پذیرفته‌است. حتی به شوخی می‌گوید که یاد گرفته قاشق را خودش بگیرد. حتی می‌تواند مسواک بزند اما بعد از ۶سال هنوز نتوانسته خسارتی بگیرد. نامیک درباره پرداخت هزینه‌های بیمارستان می‌گوید: «وقتی همان اول به بیمارستان فیروزکوه منتقل شد هزینه حدود ۶۰ هزارتومان شد که کارفرما پرداخت کرد. از آنجا به بیمارستان سوانح سوختگی مطهری در میدان ونک منتقل شد. آنجا همان اول از ما یک میلیون تومان برای پذیرش خواستند که باز پیمانکار ریخت ولی بعد از آن همه چیز تمام شد. هرچه تماس گرفتیم بیمارستان پول می‌خواهد هزینه‌های دیگری وجود دارد اهمیتی ندادند. ما هر سه روز باید ۳۴هزارتومان پول بابت همراه می‌ریختیم. برادرم ۸۴ روز بستری بود. اما دیگری خبری از آنها نشد. هرچه تماس گرفتیم فایده‌ای نداشت. حتی چندبار تکذیب کردند و گفتند این آقا اصلا کارگرما نیست و دیگر تماس نگیرید چون به ما ربطی ندارد. ابتدا شکایت نکردیم، گفتیم توافقی حل کنیم. واقعا پول شکایت و شکایتکشی نداشتیم که تا فیروزکوه برویم. اما الان ۶ سال است دادگاه می‌رویم و هنوز حل نشده‌است».

سعید بین حرفهای برادرش می‌پرد و یک جمله تلخ می‌گوید: «طرف ما یک آدم بانفوذ است.هرکاری می‌کنیم به جایی نمی‌رسد».

کارفرما حتی نخواست برادرم را ببیند

«طرف ما یک آدم با نفوذ است...» این جمله تلخ‌ترین جمله ۶سال اخیر این خانه است. انگار که جواب قاطعی باشد به همه آنهایی که سعید را می‌بینند و برایشان سوال می‌شود چرا همه تلاش‌های برادرش برای گرفتن حق برادر از کارافتاده‌اش به جایی نرسیده‌است؟ سعید به کنایه می‌گوید:« چرا باید دادگاه من این‌قدر طولانی شود؟ چرا باید ۶ سال بگذرد و من هنوز در این وضعیت باشم. برجام تمام شد اما کار ما تمام نشد».

حالا نامیک از آقای بانفوذ و بی معرفتی‌هایش می‌گوید:«ما کارگرهای ساده‌ای بودیم. هرکاری کردیم زورمان به او نرسید. اسمش را هرجایی آوردیم. گفتند به بد کسی خوردید. یک روز با ما تماس گرفتند گفتند دادگاه نروید بیایید دفتر باهم حل کنیم. حتی نیامدند برادرم را که در ماشین نشسته بود نگاه کنند. دادگاه آن زمان خسارت را ۱۸۰ میلیون تومان گفته بود. آنها گفتند ۸۰ میلیون بگیریم و بی خیال شویم. صدقه که نیست. حق برادرم است. برادر من همه دست و پاهایش را از دست داده‌است. حتی حاضر نشدند بیمه‌اش را حل کنند. گفتند ۵۰۰ تا کارگر داریم نمی‌توانیم همه را بیمه‌کنیم فقط مهندسین کار که حدود ۱۰ نفر هستند بیمه شدند. الان مبلغ خسارت بالاتر رفته‌است ولی هنوز هیچ چیزی به ما نداده‌اند».

بخیه‌هایم را به خاطر هزینه خودمان کشیدیم

از یک میلیون تومانی که برای پذیرش سعید به بیمارستان ریخته‌اند چندسال می‌گذرد.از هزینه‌های درمان سعید که می‌پرسم نامیک مادرش را نگاه می‌کند و می‌گوید:«ما از شهرستان برای کار آمده بودیم و با حداقل امکانات خانه‌ای درست کردیم که کار کنیم. اما این اتفاق برایمان افتاد. مادرم در شهرستان زمینی داشت که ۲۰ میلیون تومان فروخت و همه را خرج سعید کرد. وضعیت سعید تاحالا ۵۰ میلیون هزینه داشته که مجبور شدیم قرض کنیم و داریم آرام آرام همه را پرداخت می‌کنیم. بعد از این اتفاق چندبار شغل عوض کردم. برای دادگاه‌ها و کارهای سعید زیاد مرخصی می‌گیرم، همین موضوع باعث شده که در کار دچار مشکل شوم ، چون همه یک کارگر تمام وقت می‌خواهند. گاهی یک هفته بیکار شدم و مجبور شدم برای خرید نان خانه ۲هزارتومان پول قرض کنم.»

سعید یکی از دست‌هایش را نشان می‌دهد که هنوز یک بخیه از آن دوران در آن مانده‌است. چون نمی‌توانستند هزینه رفت و آمد سعید را از خانه تا بیمارستان پرداخت کنند ،همه بخیه‌ها را در خانه کشیدند و سعید بعد از دست و پاهایش عفونت هم می‌کند و مجبور می‌شود درد دیگری را نیز تحمل کند. و حالا تلاش‌های سعید و برادرش بعد از چندسال ، یک بیمه از کارافتادگی ناشی از کار است تا بیمه سعید بعد از چندسال ماهی ۸۰۰هزارتومان باشد.

جلسه دادگاهمان به بحث سیاسی با قاضی گذشت!

مادر سعید و نامیک از آشپزخانه نگاهمان می‌کند، سعید می‌گوید مادرش فارسی نمی‌داند اما حتما مادرش می‌داند که برای شنیدن حرفهایشان به اینجا آمده‌ایم. به اینکه شاید بتوانیم راوی‌های خوبی باشیم تا کمی از مشکلاتشان بکاهیم. از آنها می‌پرسم تا به حال شده توی دلتان دادوبیداد کنید و به خدا غرغر کنید؟ هردو نجیبانه سرشان را پایین می‌گیرند. سعید می‌گوید:«خدا شاهد است یکبار غر نزده‌ام. از همان اول روحیه‌ام را از دست ندادم قبول کردم که باید بدون دست و پا باشم. اما مشکلات مالی خانواده بیشتر از بی دست و پایی زجرم می‌دهد. اما هیچ‌وقت پیش خدا گلایه نکردم. ولی حق مان نبود این همه کارمان طول بکشد. که جلسه دادگاه ما ، قاضی و طرف ما به جای رسیدگی به پرونده باهم حسابی خوش و بش کنند و از خوب و بد بودن رئیس جمهور فعلی یا قبلی بگویند. یا کل وقت جلسه را بحث سیاسی کنند. یا اینکه خودمان را به دادگاه برسانیم آن وقت طرف مقابل نیاید و قاضی خودش تماس بگیرد و باهم تلفنی خوش و بش کنند. چرا؟ چون ما قشر ضعیف هستیم».

نامیک می‌خواهد حرف بزند اما سریع جمله‌اش را قطع می‌کند و گریه‌اش می‌گیرد و با بغض ادامه می‌دهد:«نمی‌دانم این حرفها را سانسور می‌کنید یا نه. هرطور صلاح است، اما ما دلمان پراست از آدم‌هایی که وجهه‌ خوبی از خودشان به دیگران نشان می‌دهند و آدم‌های بانفوذی هستند و چنین رفتاری با ما کردند. دلمان پراست از دادگاهی که باید به ما کمک کند و نکرده‌است. از این همه سالی که رفتیم و آمدیم و نتیجه‌ای نداشت دلمان پراست. طرف ما به تک تک مراحل کارشناسی اعتراض کرد تا این قضیه کش پیدا کند. (گریه می‌کند) درست است کارگریم و سواد چندانی نداریم اما این ظلم را می‌فهمیم و می‌بینیم که با پول و پارتی همه کارها را جلو می‌برند».

کاش فقط پا داشته باشم

همه آرزوهای سعید شده‌است دوپا که او را از خانه بیرون ببرد، تا بعد از ۶ سال طعم ایستادن را بچشد. آنقدر نجیب و قانع است که بلافاصله بعد از این خواسته دوباره از مهارت قاشق دست گرفتن می‌گوید که به ما بفهماند دست هم نمی‌خواهد، صفحه تبلت را نشان می‌دهد که مجبور است برای اینکه روزهایش را یک طوری به شب برساند با همین دست‌های نصفه نیمه‌اش بازی ‌کند. آرزوهایش قد که می‌کشد می‌رسد به وکیلی که کاش بود و  پیچ و خم‌های قانونی را می‌دانست تا این ۶ سال را طولانی‌تر از این نکند. راه‌هایی که اگرچه برای سعید دست و پا نمی‌شد اما از غصه‌های مادرش کم می‌کرد.

سعید همانطور که دوست ندارد از خانه بیرون برود، دوست نداشت از چهره‌اش عکس بگیریم، وقتی از ترس چرخیدن عکس‌هایش در فضای مجازی گفت، من هم از قهرمان بودنش گفتم، از اینکه جرمی نکرده‌است که نگران پخش شدن عکس‌هایش باشد بلکه قهرمان بی‌دست و پایی‌ست که در اوج تمام سختی‌هایی که می‌کشد یکبارهم به‌ خدا شکوه نکرده‌است ومن می‌ترسم اگر سعید روزی لب به شکوه باز کند آه‌های مانده در سینه‌اش دامن خیلی‌ها را بگیرد.

منبع گزارش:مهر-18دی

جان باختن یک کارگر ساختمانی بر اثر سقوط از ارتفاع درحین کار!

امروزشنبه8دی،یک کارگر ساختمانی در سقوط از ارتفاع در یکی از هاپیرمارکت های در حال ساخت در دزفول جان باخت.

به گزارش18دی ایلنا، این حادثه صبح روز شنبه برای مسئول قطع و وصل بالابر یک مجتمع تجاری در دست ساخت در شهر دزفول رخ داد.

این کارگر 45 ساله ساکن دزفول هنگام استفاده از بالابر قصد تحویل یا دریافت بار داشته که دچار حادثه شده و به پائین سقوط کرده است.

مرگ یک کارگر تراشکار در فلاورجان اصفهان!

روز گذشته (۱۷ دی ماه) یک کارگر شاغل در یک کارگاه تراشکاری در شهرستان فلاور جان استان اصفهان هنگام کار با دستگاه تراش جان خود را از دست داد.

به گزارش 18دی ایلنا، این کارگر پیش از ظهر روز گذشته  با دستگاه تراش سرگرم کار بود که ناگهان بخشی از بدن وی به دستگاه گیر می کند.

سایر کارگران به دنبال مشاهده این صحنه وحشتناک سراسیمه با سامانه ۱۲۵ تماس گرفته و از آتش نشانی فلاور جان درخواست کمک کردند که متاسفانه به دلیل شدت جراحات وارده این کارگر بعد از تحویل به عوامل اورژانس جان خود را از دست می دهد.

ابراهیم قاسمی مسئول واحد آتش نشانی شهرداری فلاورجان با تایید این خبر گفته است: دلیل اصلی وقوع این حادثه هنوز مشخص نیست ودر دست برسی است.

کشتار کارگران معدن در بغلان؛ انکار مسئولیت از سوی طالبان و سکوت داعش

حمله یک مهاجم ناشناس به کارگران معدنی در ولسوالی تاله و برفکِ ولایت بغلان، واقع در شمال افغانستان، دست‌کم ۸ کشته برجای گذاشت. به گزارش رسانه‌های محلی تمام قربانیان هزاره بوده اند.

به گزارش7ژانویه یورونیوز،فیض محمد امیری، ولسوال تاله و برفک درباره این تیراندازی – که روز جمعه روی داد- به خبرگزاری روترز گفت: «هشت کشته و سه زخمی این حادثه همگی اهل ولایت دایکندی در مرکز افغانستان بودند. مهاجم [یا مهاجمان] مسلح این افراد را از موتر/خودرو پیاده کرده و به سوی آنان آتش گشود».

در حالی که رویترز به نقل از این مقام محلی شمار قربانیان این کشتار را ۸ تن عنوان کرده و طالبان را مسئول خوانده، خبرگزاری فرانسه در گفتگو با همین منبع، اعلام کرده که در جریان این حادثه نه نفر کشته و چهار تن دیگر زخمی شده اند. این خبرگزاری از قول آقای امیری متهم اصلی این کشتار را داعش دانسته است.

شامگاه جمعه برخی رسانه‌ها شمار قربانیان این حادثه را سیزده نفر اعلام کرده بودند.

بغلان یکی از ولایات نسبتا نا‌آرام در شمال افغانستان است که طالبان حضور فعالی در آن دارد.

به گزارش رویترز ذبیح‌الله مجاهد، «سخنگوی امارت اسلامی افغانستان» با رد دخالت طالبان در این حمله گفت: «افرادی که در این معدن کار می‌کردند از سوی ما مجوز داشتند و ما با آن‌ها رابطه خوبی داشتیم. آن‌ها هیچ مشکلی برای ما ایجاد نمی کردند.» مجاهد اربکی‌ها (شبه‌نظامیان محلی) را مسئول این کشتار خواند.

هیجدهم دی ماه1395

اخباروگزارشات کارگری17و18دی1395

لایحه اصلاح قانون کار احمدی نژاد – روحانی نه!

تغییرقانون کار بنفع کارگران آری!

- کارگران کارخانه هپکو برای باری دیگردرسطح شهر اراک راهپیمایی وتجمع کردند!

- گزارش تصویری از راهپیمایی وتجمع اعتراضی امروز کارگران کارخانه هپکو

- ادامه فایل های صوتی سمینار بررسی اصلاح قانون کار و تاثیر آن بر روی اقشار مختلف*

- تجمع اعتراضی کارگران آسفالت میهن کویرنسبت به تعطیلی کارخانه وبیکاری مقابل فرمانداری پاکدشت!

- اعتصاب وتجمع کارگران شهرداری ایذه دراعتراض به عدم پرداخت ماه ها حقوق!

- تجمعات اعتراضی کارگران پروژه های شهرداری گرگان نسبت به عدم پرداخت ماه ها حقوقشان مقابل استانداری وساختمان شورای شهر!

- اعتراض رسانه ای کارگران کارخانه ایران ترانسفو زنجان نسبت به سطح پایین دستمزدشان!

- ضرورت خاتمه اضافه کار اجباری پرستاران!

- توخالی در آمدن وعده و وعیدها وقطعی شدن اخراج392کارگرکارخانجات نساجی بروجرد!

- روایت یک زندگی بدون دست و پا/ سواد ندارم ولی ظلم را می‌فهمم!

- جان باختن یک کارگر ساختمانی بر اثر سقوط از ارتفاع درحین کار!

- مرگ یک کارگر تراشکار در فلاورجان اصفهان!

- کشتار کارگران معدن در بغلان؛ انکار مسئولیت از سوی طالبان و سکوت داعش

کارگران کارخانه هپکو برای باری دیگردرسطح شهر اراک راهپیمایی وتجمع کردند!

امروز18دی،کارگران کارخانه هپکو در اعتراض به وضعیت نامعلوم شرکت ،نداشتن امنیت شغلی و عدم پرداخت ماه ها حقوقشان درسطح شهر اراک راهپیمایی و تجمع کردند.در جریان این راهپیمایی، میدان اصلی شهر و خیابان های منتهی به آن مسدود شده است.

فرماندار با حضور در بین این کارگران به بیان توضیحاتی پرداخت که از سوی کارگران مورد اعتراض قرار گرفت و واکنش این کارگران معترض به فرماندار شعار «مرگ بر دروغگو» بود.

بنابه گزارشات منتشره،کارگران هپکو امروز  ۱۸ دی ماه  با راهپیمایی و طی مسافت چند کیلومتری در مسیرکارخانه  تامرکز شهراراک وتجمع درمیدان شهدا اعتراضشان را نسبت به وضعیت نامعلوم شرکت ونداشتن امنیت شغلی و عدم پرداخت ماه ها حقوقشان،بنمایش گذاشتند.

کارگران معترض با در دست داشتن پلاکاردهای «هپکو ایران»، «مرگ بر بیکاری»، «مسؤول بی‌لیاقت استعفا، استعفا»، «اجازه ندهیم یک برند دیگر کشته شود» و ... خواستار  رسیدگی به وضعیت شغلی ومعیشتی خود شدند.

این کارگران بارها در پی عدم تحقق وعده های مسئولان در پرداخت حقوق و معوقاتشان مقابل استانداری مرکزی تجمع کرده اند و حتی طی چندین بار در داخل مجموعه شرکت دست به اعتصاب زده بودند.

گفتنی است پنج شنبه ۱۶ دی ماه در جریان سفر وزیر صنعت به استان مرکزی، جلسه ای برای حل مشکلات صنایع استان برگزار شد. اما هنوز از مصوبات این جلسه در خصوص نحوه رسیدگی به مشکلات هپکو رسانه ای نشده است.

در جریان این بازدید وزیر صنعت تنها به ارائه وضعیت این شرکت بسنده کرد و گفت: شرکت هپکو سال های قبل به بخش خصوصی واگذارشد و روند آن موفق نبود و بخش خصوصی نتوانست به تعهدات خود عمل کند و سهام این شرکت در چند نوبت مزایده گذاشته شده که هنوز مشتری جدی برای آن پیدا نشده است.

کارگران این شرکت بارها در پی عدم تحقق وعده‌های مسؤولان در پرداخت حقوق و معوقاتشان مقابل استانداری مرکزی تجمع کرده‌اند و چندین بار نیز در داخل مجموعه شرکت دست به اعتصاب زده بودند.

گزارش تصویری از راهپیمایی وتجمع اعتراضی امروز کارگران کارخانه هپکو:

درهمین رابطه:

*بنا به آخرین اخبار منتشره درهمین رابطه درعصرامروز18دی،فرماندار اراک و رییس سازمان صنعت، معدن و تجارت استان مرکزی با حضور در جمع کارگران معترض شرکت هپکو با بیان اینکه مطالبات شما را قطعا باستحضار مقامات مافوق خواهم رساند افزود: گرچه بارها این اقدام را انجام داده‌‌ام، اما اینبار با قاطعیت بیشتری این مطالبات را مطرح خواهم کرد.

وی با اشاره به جلسه ستاد اقتصاد مقاومتی استان که پنج‌شنبه هفته گذشته با حضور وزیر صنعت، معدن و تجارت در استانداری مرکزی برگزار شد، افزود: جلسه پنج شنبه دو مصوبه خیلی خوب برای هپکو داشت که براساس یکی از این مصوبات قرار شد یکی از واحدهای صنعتی معتبر اراکی که سوابق کاری مطلوبی دارد براساس بررسی‌های کارشناسی تعیین شده و اگر از شرایط لازم برخوردار باشد، تغییر مالکیت انجام شود.

بختیاری در خصوص دومین راهکار وزیر صنعت برای خروج هپکو از بحران موجود گفت: در صورتی که راهکار اول به نتیجه نرسید، تلاش خواهد شد که این واحد برای مدتی به سازمان گسترش بازگردانده شود و پس از ساماندهی دوباره واگذاری آن به بخش خصوصی و اینبار براساس دید کارشناسی و از طریق قوانین و مقررات بخش خصوصی انجام شود.

وی در ادامه با بیان اینکه واگذاری هپکو قبلا انجام شده و شاید این اقدام براساس کار کارشناسی صورت نگرفته و واگذاری به افراد دارای صلاحیت عملی انجام نشده است، افزود: واگذاری صنایع باید براساس بررسی‌های کارشناسی انجام می‌شد و کسانی که دارای کارآمدی در این بخش بودند واحدهای صنعتی را از دولت تحویل می گرفتند که در خصوص هپکو این مهم صورت نگرفت.

بختیاری از پیگیری اقداماتی در راستای ایجاد منابع مالی جهت کاهش مشکلات مالی کارگران اظهار کرد: استاندار و دیگر مسئولان کشور، استان و شهرستان پیگیر رفع مشکلات هپکو هستند، ولی با توجه به اینکه امروز فقط دو روز از نشست یاد شده گذشته باید به مسئولان فرصت بدهید تا کار را پیگیری کنند.

وی جهت گفتگو با نمایندگان کارگران در محل فرمانداری اراک یا شرکت هپکو نیز اعلام آمادگی کرد.

محمدرضا حاجی پور رییس سازمان صنعت، معدن و تجارت استان مرکزی نیز با حضور در جمع معترضان با آنان به گفتگو پرداخت.

وی در حاشیه این تجمع در جمع خبرنگاران با بیان اینکه نباید بگذاریم کارد به استخوان برسد که کار به تجمع برسد، افزود: استان مرکزی یکی از استان هایی است که واگذاری صنایع به بخش خصوصی در آن به درستی انجام نشده و سازمان خصوصی سازی در این رابطه به درستی عمل نکرده است و اهلیتی که باید سهامدار برای برعهده گرفتن مسئولیت یک واحد صنعتی داشته باشد در این واگذاری ها مورد توجه قرار نگرفته است.

حاجی پور اظهار کرد: براساس صحبتی که با وزیر صنعت انجام شده قرار شد در واگذاری ها بدون در نظر گرفتن منافعی که سازمان خصوصی سازی دنبال می کند اقدام شده و اهلیت و تخصص مدیری که قرار است واحد به او واگذار شود در اولویت قرار گیرد و در واقع اهلیت سهامدار و مجموعه مالکیتی اصل اول در واگذاری خواهد بود.

وی با بیان اینکه اقدامات خوبی تاکنون برای پیگیری این مشکلات انجام شده  شده ولی با توجه به مشکلاتی که کارگران دارند و از جمله آنها حقوق های معوق است، باید سوءمدیریت‌ها را جبران کرد.

حاجی پور اظهار کرد: به دنبال این هستیم که طی هفته جاری براساس مکاتبه ای که وزیر صنعت با وزیر اقتصاد داشته است جلسه ‌ای را با حضور سازمان خصوصی سازی برگزار کنیم تا تصمیم گیری در این حوزه انجام شود چرا که این سازمان همچنان اعتقاد بر برگزاری مزایده دارد ولی نظر وزیر صنعت اینست که اگر بررسی های لازم انجام شد و مشخص شد که متقاضی مناسبی برای واگذاری هپکو وجود ندارد، این واحد صنعتی مجددا به صورت موقت به سازمان گسترش و نوسازی برگردد و وقتی از بحران خارج شد مجددا براساس بخشنامه‌های جدید و کار کاشناسی به بخش خصوصی واگذار شود.

وی افزود: براساس نظر وزیر صنعت اگر لازم باشد این مجموعه در اختیار فردی توانمند قرار داده می شود تا آنرا از این شرایط خارج کند، در این بخش واگذاری مدیریتی مطرح است.

*تجمع کارگران کارخانه هپکو دراعتراض به بلاتکلیفی شغلی ومعیشتی مقابل سازمان خصوصی سازی درتهران!

روزگذشته12دی،جمعی از کارگران کارخانه هپکو دراعتراض به بلاتکلیفی شغلی ومعیشتی دست به تجمع مقابل سازمان خصوصی سازی درتهران زدند.

کارگران کارخانه هپکو حقوق اردیبهشت، خرداد، تیر، مرداد و شهریور را به صورت نصف نیمه و ماه های آبان و آذر را هم دریافت نکرده اند.

کارگران با دردست داشتن پلاکاردهایی خواستار تسریع در تعیین و تکلیف شرکت هپکو شدند.

به گزارش منابع خبری محلی، بعد از واگذاری شرکت تولید تجهیزات سنگین(هپکو) به بخش خصوصی، سوء مدیریت و ایجاد شرکت های مستقل از شرکت هپکوکه سوددهی لازم را نداشتند، مشکلات آغاز و در سه سال اخیر مشکلات به اوج خود رسیده است به طوری که کارگران شرکت در این مدت چندین بار در اراک تجمع کرده اند.

اکنون کارگران دو ماه است حقوقی دریافت نکرده اند و به غیر از مهرماه، از اردیبهشت تا شهریور امسال نیز حقوق کامل دریافت نکرده اند. اما با شدت گرفتن اوضاع نابه سامان این شرکت، این بار کارگران شرکت هپکو اعتراضات خود را به مقابل سازمان خصوصی سازی تهران کشاندند.

براساس این گزارش، عرضه عمومی سهام هپکو(بزرگترین تولیدکننده ماشین آلات راهسازی خاورمیانه) در فرابورس از امروز ۱۳ دی ماه آغاز واز طریق این عرضه هرکس توان خرید سهام را داشته باشد می تواند سهام شرکت را خریداری کند.

البته در تجمعی که روز گذشته کارگران در مقابل سازمان خصوصی سازی داشتند این را عنوان کردند که شرکت هر کسی را به عنوان سهامدار قبول نمی کند. کسی را انتخاب می کند که اهل صنعت و تولید باشد که باری از مشکلات شرکت بردارد نه اینکه مشکلات شرکت افزوده شود.

ازقرارمعلوم،وزیر صنعت، معدن و تجارت در نامه به وزیر اقتصاد و دارایی اعلام کرده است که اگر خریداری دارای اهلیت برای شرکت پیدا نشد سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران (ایمیدرو) را در دستور کار قرار دهد.

لینک اخبار مرتبط:

توخالی درآمدن وعده سهامدارکارخانه هپکو مبنی بر پرداخت مطالبات کارگران!

http://etehadbinalmelali.com/ak/03-09-95/

ادامه فایل های صوتی سمینار بررسی اصلاح قانون کار و تاثیر آن بر روی اقشار مختلف*

آقای حسین آذرگشسب (فعال لغو کار کودک ) در رابطه با تاثیر این اصلاحات بر روی زندگی کار کودکان کار چنین گفتند:

http://www.kanoonm.com/2582

* سمینار بررسی اصلاح قانون کار و تاثیر آن بر روی اقشار مختلف

http://www.kanoonm.com/2552

تجمع اعتراضی کارگران آسفالت میهن کویرنسبت به تعطیلی کارخانه وبیکاری مقابل فرمانداری پاکدشت!

پیش از ظهر امروز18دی، کارگران آسفالت میهن کویردراعتراض نسبت به تعطیلی کارخانه وبیکاری دست به تجمع مقابل فرمانداری شهرستان پاکدشت زدند.

به گزارش18دی تسنیم،شواهد حاکی از اختلافات خانوادگی و شکایت یکی از سهامداران است که باعث بیکاری 80 کارگر در شهرستان پاکدشت شده است.

بر اثر یک اختلاف خانوادگی که کار به شکایت در دادگستری کشیده شده است، از روز چهارشنبه هفته گذشته کارخانه آسفالت میهن کویر توسط دادگستری پاکدشت پلمب شده است.

در همین زمینه یکی از کارگران معترض این کارخانه اظهار داشت:  ما تاکنون حقوق و مزایای خود را به موقع دریافت کرده‌ایم، منتهی تعطیلی کارخانه امری است که در وضعیت کنونی آن هم تنها به سبب اختلاف خانوادگی نه تنها به ضرر کارخانه است بلکه ضرر اصلی متوجه 80 کارگر شاغل  و خانواده‌های آنان است.

این کارگر با توجه به تعطیلی کارخانه ادامه داد: انتظار داریم که مسئولان مشکل ما را برطرف کنند و پیگیر موضوع و بازگشایی دوباره کارخانه باشند.

لازم به ذکر است که با هماهنگی‌های صورت گرفته قرار بر این شده که عصر امروز جلسه‌ای برای برطرف کردن مشکل به وجود آمده با حضور فرماندار پاکدشت، سهامداران کارخانه و نمایندگان کارگران کارخانه آسفالت میهن کویر در محل فرمانداری پاکدشت برگزار شود.

اعتصاب وتجمع کارگران شهرداری ایذه دراعتراض به عدم پرداخت ماه ها حقوق!

امروز18دی ماه،کارگران شهرداری ایذه دراعتراض به عدم پرداخت ماه ها حقوق دست از کارکشیده ومقابل ساختمان شهرداری تجمع کردند.

این کارگران با اعتراض به عدم دریافت حقوق چند ماهه خود خواستار پرداخت هرچه سریع‌تر آن و توجه جدی به مشکلات خود در پی عدم دریافت این مطالبات شدند.

به گزارش18دی فارس،شهردار ایذه در پی اعتصاب کارگران شهرداری این شهر با بیان اینکه این مطالبات مربوط به شهردار قبلی بوده است اظهار کرد: ما از زمان حضور خود در شهرداری این شهر تمام تلاش‌های خود را برای پرداخت به موقع حقوق کارگران به کار گرفته‌ایم.

انوشیروان بهرامی با بیان اینکه 15 روز پیش نیز مقداری از حقوق این کارگران پرداخت شده است یادآور شد: در هفته جاری نیز مبلغ دیگری از این مطالبات پرداخت خواهد شد.

تجمعات اعتراضی کارگران پروژه های شهرداری گرگان نسبت به عدم پرداخت ماه ها حقوقشان مقابل استانداری وساختمان شورای شهر!

صبح شنبه ۱۸ دی خبر حضور کارگران مقابل استانداری گلستان و در خواست برای پیگیری مشکلشان دوباره در شبکه های مجازی دست به دست شد تا این که آن ها عصر همان روز با پلاکاردهایی در صحن علنی شورای شهر حاضر شدند. آن ها که می گفتند ۶ ماه است حقوق نگرفته اند.

به گزارش18دی مهر،تعدادی از کارگرانی که در اجرای پروژه های شهرداری گرگان همکاری می کردند، با گذشت ۳ ماه از افتتاح پروژه ها که با حضور مسئولان کشوری بود، عنوان می کنند حقوق خود را دریافت نکرده اند.

آخرین تقاطع غیر همسطح شهرداری گرگان حدود یک ماه پیش و پروژه قبلی هم در هفته دولت و با حضور مسئولان و هنرمندان مطرح کشوری برگزار شد. این تقاطع که شهرداری آن ها را همواره به عنوان افتخاری برای خود می داند، در حالی با هزینه های چندصد میلیونی مراسم افتتاح، به بهره برداری رسیده اند که کارگران مشغول در این پروژه ها ۶ ماه است حقوق نگرفته اند.

حدود دو ماه پیش اعتراض کارگران به شهرداری گرگان، در شبکه های مجازی خبرساز شد و آن زمان حسین صادقلو اعلام کرد که این مساله ربطی به شهرداری ندارد زیرا حق پیمانکار به صورت کامل پرداخت شده است.

صبح شنبه ۱۸ دی خبر حضور کارگران مقابل استانداری گلستان و در خواست برای پیگیری مشکلشان دوباره در شبکه های مجازی دست به دست شد تا این که آن ها عصر همان روز با پلاکاردهایی در صحن علنی شورای شهر حاضر شدند. آن ها که می گفتند ۶ ماه است حقوق نگرفته اند.

یکی از کارگران اظهار کرد: بیش از یک ماه از اتمام پروژه‌های دوربرگردان چهار هزار شهید استان گلستان می‌گذرد ولی دست اندرکاران امور اجرای پروژه‌های شهید حتم لو و چهار هزار شهید استان بخشی از حقوق و سنوات خود را دریافت نکرده‌اند.

وی بابیان اینکه هم‌اکنون خواستار پرداخت حقوق معوق خود هستیم، ادامه داد: با اتمام کار این دو پروژه شرکت پیمانکار در حال جمع‌آوری وسایل و رفتن از استان گلستان است درحالی‌که هنوز حدود ۷۰۰ میلیون تومان حقوق کارکنان کارگری و اجرایی را پرداخت نکرده است.

وی اضافه کرد: چند روز قبل از بهره‌برداری از این پروژه (دوربرگردان چهار هزار شهید استان که در راستای اولین اجلاسیه چهار هزار شهید استان با حضور دکتر لاریجانی، رئیس مجلس دهم به بهره‌برداری رسید) مشکل خود را در صحن علنی شورای شهر گرگان مطرح کردیم.

اعتراض رسانه ای کارگران کارخانه ایران ترانسفو زنجان نسبت به سطح پایین دستمزدشان!

کارگران کارخانه ایران ترانسفو در زنجان از پایین بودن دستمزدهای پایه و قطع پاداش افزایش تولید انتقاد دارند.

به گزارش18دی ایلنا،جمعی از کارگران ایران ترانسفو زنجان از پایین بودن دستمزدهای پایه خود انتقاد کردند.

به گفته این کارگران، علاوه بر پایین بودن سطح دستمزدهای پایه، با کاهش سطح تولید، پاداش افزایش تولید و اضافه کاری کارگران بخش تولید قطع شده و در نتیجه عایدی این کارگران کاهش یافته است.

یکی از کارگران این واحد تولیدی می‌گوید: نسبت به سال پیش، نزدیک به چهارصد هزار تومان کمتر دریافتی دارم و این مساله مشکلات بسیاری را برایم به وجود آورده‌است.

کارگران ایران ترانسفو زنجان می‌گویند: چند وقتی است مدیرعامل جدید آمده و وعده‌هایی داده است که امیدواریم به زودی اوضاع بهتر شود؛ به گفته این کارگران، مدیرعامل از افزایش سطح تولید و بالاتر رفتن عایدی کارگران خبر داده‌است.

بیش از سه هزار کارگر در کارخانه ایران ترانسفو زنجان مشغول به کار هستند.

ضرورت خاتمه اضافه کار اجباری پرستاران!

برنامه ریزی فوری برای حل مشکل اضافه کار اجباری پرستاری ضروری است زیرا اضافه کار اجباری، تهدید کننده ایمنی بیماران و سلامت پرستاران است.

به گزارش 17دی پایگاه اطلاع رسانی سازمان نظام پرستاری ، قوانین زیادی از جمله قانون کار، قانون اداری استخدامی کارکنان دولت و قانون مدیریت خدمات کشوری، به موضوع ساعت کار موظف کارمندان و کارگران پرداخته اند که بر مبنای آنها ساعت کار هفتگی بین ۴۰ تا ۵۰ ساعت و ماهانه بین ۱۶۰ تا ۲۰۰ ساعت تعیین شده است. این میزان کار از سویی انتظار سازمان ها را از کارمند تامین کرده و از سوی دیگر با سلامت جسم و روان او در تعارض قرار نمی گیرد.

در تمام این قوانین، انجام اضافه کار تنها در شرایط خاص و مشروط به شرایط خاصی مجاز شمرده شده است. اهم این شرایط عبارتند از: نیاز سازمان مربوطه، شرایط بحرانی و ویژه، رضایت کارمند وسقف محدود اضافه کار است.

دو شرط اول از شرایط فوق متوجه منافع سازمان یا کارفرما است و دو شرط بعدی در راستای منافع کارمند که همان سلامت جسم و روح  کارمند، می باشد.  بنابراین قانون گذار در تعریف اضافه کار نیز با اعمال شرایطی به سلامت منابع انسانی سازمان توجه کرده است. اضافه کار اگر بدون رضایت کارمند بوده یا میزان آن زیاد باشد اثرات مخربی از خود بجا می گذارد که فرسودگی شغلی از جمله اثرات مضر آن است. عواقب فرسودگی شغلی  هم کارمند و هم سازمان را متضرر می کند.

در این بین اما مشاغل سخت و زیان آور قوانین سخت گیرانه تری هم برای ساعت کار موظف و هم اضافه کاری دارند. پرستاری به عنوان یک شغل سخت شناخته شده و به همین جهت در دنیا ساعت کاری آن کمتر از بسیاری مشاغل است و اضافه کار در این رشته یا ممنوع است و یا شرایط بسیار دشواری دارد. در عوض حقوق و مزایای آن بالاتر بوده و مرخصی های بیشتر و حتی  مرخصی اجباری برای آن در نظر گرفته می شود. 

در ایران نیز قانون ارتقای بهره وری در راستای موضوع فوق به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده است که بر مبنای آن اولا ساعت کار موظف پرستاری به میزان ۴۰ ساعت در ماه کاهش یافته و ثانیا حداکثر سقف اضافه کار ماهانه ۸۰ ساعت در نظر گرفته شده است.  قانون مشاغل سخت نیز سنوات کار را ۵ تا ۱۰ سال کاهش داده تا سلامت پرستاران تضمین شود.

با وجود صراحت های قانونی فوق اما در عمل روال دیگری انجام می شود. بسیاری از بیمارستانهای خصوصی و خیریه قانون مصوب مجلس ارتقای بهره وری را در مورد کاهش ساعت کار موظف پرستاران اجرا نمی کنند و بیمارستانهای دولتی هم آن را ناقص اجرا می کنند. دربسیاری از بیمارستانهای دولتی با وجود این که قانون ارتقای بهره وری سقف اضافه کاری را ۸۰ ساعت تعیین کرده، به صورت اجباری حتی تا ۱۸۰ ساعت یا بیشتر اضافه کار گذاشته می شود. حتی ملاحظه می شود در بخشهای ویژه که پرستاران تحت استرس روحی بیشتر هستند ،بصورت اجباری یک شیفت کامل اضافه کاری برای آنان  گذاشته می شود. 

توجه به نکات زیر نشان می دهد اضافه کار پرستاری تفاوتهای زیادی با اضافه کار در سایر ادارات و موسسات دارد:

۱.اضافه کار پرستاری از نظر مسئولیت و فشار کاری همانند شیفت موظفی است در  صورتیکه در بسیاری از مشاغل دیگر اضافه کار در ساعات بعد از ظهر انجام می شود که ارباب رجوع وجود ندارد یا محیط خلوت تر و کار راحت تر است.

۲.اضافه کار پرستاری کاملا بر اساس ساعات حضور فیزیکی و ثبت دقیق ورود و خروج محاسبه می شود حال آنکه در خیلی جا ها اضافه کاری بصورت کیفی محاسبه شده و ثبت ورود و خروج نمی شود.

۳.طبق قانون ارتقاء بهره وری با اضافه شدن سنوات و سابقه کار پرستار، ساعات موظفی او طبق فرمولی کاهش می یابد. قاعدتا باید با کاهش ساعت کار موظف، هزینه هر ساعت اضافه کار افزایش یابد زیرا هزینه هر ساعت اضافه کار از ماخذ ساعت موظف محاسبه می شود اما عملا  این رویه اجرا نمی شود.

۴. طبق قانون ارتقای بهره وری، شیفت بیشتر از ۱۲ ساعت ممنوع است اما بسیاری از پرستاران شیفتهای ۱۸ ساعته (عصر و شب یا شب و صبح) دارند.

۵.طبق بخشنامه  اداره کار به کارفرمایان، مبلغ هر ساعت اضافه کار باید ۴۰ در صد بیشتر از هزینه هر ساعت کار موظف باشد.  اما این دستورالعمل نیز در مورد پرستاری اجرا نمی شود.

۶.طبق قانون، ساعات و مبلغ اضافه کار برای هر ماه باید مشخص بوده و به صورت مجزا از حقوق و سایر پرداختها بصورت شفاف با پرداخت شود. اما در یکی دو سال گذشته،  اضافه کار و کارانه با هم ترکیب شده و شفافبت لازم را ندارد.

با در نظر گرفتن مستندات قانونی بالا، اضافه کار اجباری پرستاران می تواند اثرات سوء زیر داشته باشد که به عبارتند از:

۱. به خطر افتادن ایمنی بیماران از طریق افزایش احتمال خطا: وقتی پرستاری یک شیفت کاری دارد مثلا در شیفت صبح کار می کند، بعد از شش ساعت کار، ۱۸ ساعت استراحت می کند و مجددا برای شش ساعت کار به بیمارستان بر می گردد. اما همین پرستار اگر شیفت اضافه داشته باشد، مثلا صبح و عصر، باید اولا ۱۲ ساعت پیاپی کار کند و ثانیا پس از ۱۲ ساعت استراحت مجددا برای یک شیفت ۱۲ ساعته دیگر مراجعه کند. ملاحظه می شود که در حالت دوم خستگی شدید ۱۲ ساعت کار مداوم و کوتاه بودن فاصله استراحت تا شروع شیفت بعدی بسیار بیشتر خواهد بود. این خستگی احتمال خطا را بشدت افزایش می دهد که تهدید کننده ایمنی بیماران خواهد بود.

۲. بوجود آمدن مشکلات حقوقی: با توجه به افزایش احتمال خطا  در شیفت اضافه که در بالا به آن اشاره شد، سوال اینجاست که درصورت بروز خطا در کار پرستار مقصر قانونی کیست؟ اگر پرستار به اجبار در شیفت اضافه حاضر شده باشد، مسئولیت خطاهای احتمالی آیا نمی تواند بر عهده افرادی بجز او باشد؟ آیا استناد به مواد قانونی از جمله همین قانون ارتقاء بهره وری که شیفت بیش از ۱۲ ساعت پیاپی و بیش از ۸۰ ساعت در ماه را ممنوع اعلام کرده است، نمی تواند باعث عدم پرداخت خسارت بیمه ی مسئولیت پرستاران و بهیاران، شود؟

۳.مخاطرات جسمانی: مراقبتهای پرستاری  مستلزم فعالیت فیزیکی زیاد و انجام مهارتهای عملی دشوار است. با توجه به اینکه نسبت استاندارد تخت به پرستار حداقل یک به ۱.۸ است حال آنکه نسبت فعلی حدود یک به ۰.۹ است بنابراین یک پرستار در یک شیفت حداقل کار دو پرستار را انجام می دهد. بنابراین در همان شیفت معمول هم بیش از دوبرابر در معرض تنش جسمانی و عواقب آن است.  شیفت اضافی، فشار جسمانی پرستار را تشدید می کند. ایجاد مشکلاتی از قبیل درد کمر، آرتروز، افزایش چربیها و قند خون و ..... در شیفت معمولی کاری پرستاران هم رایج است که در شیفت اضافی شیوع آن بسیار بیشتر می شود. تحقیقات زیادی این موضوع را نشان داده اند.

۴. مخاطرات روحی: مراقبت از بیماران بدحال و استرس ناشی از نوسانات وضعیت آنها اثرات روحی زیادی از خود بجا می گذارد. داشتن علاقه و انگیزه کاری می تواند تا حدودی به دفاع از پرستار در برابر این استرسها بپردازد اما در شیفت اضافی اجباری که انگیزه کاری به حداقل ممکن می رسد، اثرات استرس بسیار تشدید می شود. فرسودگی شغلی در شرایط شیفتهای اضافی و طولانی تشدید می شود.

۵. مخاطرات عاطفی: پرستاران هم در پس هیاهوی کار و هیجانات مرگ و زندگی بیماران، زندگی شخصی خود را دارند. آنها هم همسر، پدر، مادر، برادر، خواهر و فرزند هستند. شیفتهای اضافی موجب دور شدن از محیط خانه و اشکال در انجام مسئولیتهای زندگی شخصی می شود. یکی از پرستاران می گفت من تا الان که فرزندم می خواهد کلاس اول برود شیفت اضافی اجباری داشتم و تحمل کردم اکنون اما به عنوان یک مادر می خواهم به فرزندم برسم و همسرم نیز این انتظار را دارد اما باز هم با ۱۸۰ ساعت شیفت اضافی اجباری مواجه هستم که زندگی ام را با چالش جدی و حتی خطر جدایی روبرو کرده است.

۶. امکان پیگرد قانونی: طبق ماده ۱۷۲ قانون کار، کار اجباری به هر شکل، ممنوع است و متخلف اعم از فرد یا موسسه به پرداخت دستمزد، جریمه نقدی، جبران خسارات و حبس محکوم می شود.

در پیگیری های مکرر، مسئولین مربوطه وجود این مشکل را به کمبود نیروی پرستار مربوط می دانند. اما عملا جهت حل آن اقدام موثری صورت نگرفته است. این در حالیست که در صورت بذل توجه کافی، اقدامات زیر می تواند  راه گشای حل این مشکل بزرگ باشد:

۱. اصلاح چارت پرستاری در بیمارستان ها و بروز کردن آن بر اساس توسعه بیمارستان ها و نقش های پرستاری. توضیح اینکه در بسیاری از بیمارستانها با وجود گسترش رور افزون و ایجاد بخشهای جدید هنوز تعداد پرستار مطابق چارتهای قدیمی محاسبه و بر اساس آن پرستار به کار گرفته می شود.

۲.استخدام پرستاران آماده به کار: با وجود کمبود شدید استخدام پرستار در بسیاری شهرهای کشور تعداد قابل توجهی پرستار دانش آموخته آماده بکار وجود دارند که با استخدام آنها کمبودهای موجود برطرف شده یا کمتر می شود.

۳. در نظر گرفتن نیروی انسانی از جمله پرستار مورد نیاز در تاسیس بیمارستان ها یا بخش های بالینی جدید. ملاحظه می شود هنگام برنامه ریزی برای توسعه بخشها و بیمارستانها تنها به تجهیزات و ساختمان توجه می شود و برای تامین نیروی انسانی آن برنامه ریزی قبلی انجام نمی شود. ناچارأ در هنگام تاسیس یا راه اندازی از نیروی پرستاری سایر بخشها استفاده می شود که به موجب کمبودنیروی پرستار هم در بخشهای قدیمی و هم جدید می شود.

۴. استفاده از پتانسیل دانشجویان سال آخر و دانشجویان تحصیلات تکمیلی. با وجود بخشنامه هایی مبنی بر استفاده از دانشجویان پرستاری در بالین، عملا از تعداد اندکی دانشجو استفاده شده و تعداد زیادی از دانشجویان واجد شرایط با وجود اعلام آمادگی مورد استفاده قرار نمی گیرند. این در حالی است که هزینه پرداختی به دانشجویان پرستاری کمتر از هزینه اضافه کاری است.

۵. حذف وظایف اضافی پرستاران. با وجود کمبود استخدام پرستار، ملاحظه می شود برخی موارد خارج از شرح وظایف مصوب پرستاری به آنها محول می شود. از جمله ثبت هزینه داروهای مصرفی در سامانه، ثبت اقدامات انجام شده توسط سایر اعضای تیم سلامت، تکمیل فرمهای اعتبار بخشی و ..... . از سویی با حذف رده کمک بهیار در چند سال گذشته، فعالیتهای غیر حرفه ای که توسط آنها انجام می شده بر عهده پرستاران گذاشته شده است.  انجام امور نگارشی توسط منشی بخش و جذب کمک بهیار می تواند فرصت پرستار را برای انجام مراقبتهای تخصصی باز کند.

۶. افزایش حق الزحمه شیفت اضافی. در مواردی که به ناچار و از سر ضرورت و به مدت کوتاه نیاز به شیفت اضافی باشد با پرداخت حق الزحمه بیشتر که در برخی قوانین هم آمده می توان انگیزه انجام کار اضافه را ایجاد کرد که در اینصورت لا اقل می توان با این کار تنشهای روحی ناشی از شیفت اجباری را کمتر کرد. افزایش کارانه پرستاری هم می تواند کمک کننده باشد.

۷. تبدیل وضعیت پرستاران غیر رسمی. بسیاری ازشیفت های اضافی به پرستارانی که در قالب قراردادی، شرکتی، طرحی یا پیمانی مشغول به کار هستند واگذار می شود. بعضی از این پرستاران سالهاست که بصورت غیر رسمی مشغول کار هستند. این پرستاران از طرفی به دلیل عدم امنیت شغلی و پایین بودن حقوق و مزایا دارای انگیزه ی بسیار کمتری هستند و از سویی  تحت استرس ناشی از شیفت اجباری قرار می گیرند.

۸. توزیع مناسب نیروی انسانی پرستاری. با وجود عمومیت نیاز به شیفت اضافی اما میزان آن در مراکز و بخشهای مختلف، متفاوت است. بعضی از بخشهای ویژه با کمبود بسیار بیشتری مواجه هستند و با وجود استرس بیشتر کار در آن بخش ها، میزان شیفت اجباری هم در آن بیشتر است. توزیع مناسب نیروی انسانی می تواند نیاز به شیفت اضافی را کاهش دهد.

امید است با توجه فوری و بیش از پیش مسئولین  به مشکل شیفت اضافه اجباری پرستاران، برنامه ریزی لازم برای حل این مشکل انجام شود تا به ارتقای نظام سلامت و سرمایه های انسانی آن کمک کند.

توخالی در آمدن وعده و وعیدها وقطعی شدن اخراج392کارگرکارخانجات نساجی بروجرد!

392کارگر اخراج شده از کارخانجات نساجی بروجرد منتظر تحقق وعده‌های مسئولان نباشند چراکه در شرایط فعلی نساجی بروجرد نیازی به تزریق نیروی جدید ندارد.

به گزارش18دی تسنیم ، ابتدای امسال بود که 483 نیروی کار کارخانجات مهم نساجی بروجرد از کار بیکار شده و با وعده طولانی‌مدت تمدید قرارداد و بازگشت به کار خانه‌نشین شدند و از آن روز تا به امروز جلسات  متعددی برگزار شد تا حجم انبوه فشار افکار عمومی و عمدتاً رسانه‌های پیگیر در خصوص احقاق حقوق کارگران بیکار شده کاسته شود.

دست‌فروشی ثمره وعده‌هایی که محقق نشد

وعده در وعده مسئولان استانی و شهرستانی در این 10 ماه خبر از پیگیری و بازگشت به کار این تعداد از کارگرانی می‌داد که در نبود شغل و بیکاری یا به دست‌فروشی در کنار خیابان‌های شهرستان بروجرد روی آورده و یا در کمال ناباوری و اجبار برای یافتن شغل و کسب درآمدی بخورونمیر به شهرهای اطراف و عمدتاً تهران مهاجرت کرده و در آنجا هم دست‌فروشی در معابر عمومی و مترو را پیشه خود ساخته بودند تا بتوانند افسون بیکاری فراگیر و تعطیلی کارخانجات بروجرد را به گوش مسئولان برسانند اما دریغ از گوشی که شنوای این آوای کارگرانی باشد که برای کسب لقمه‌ای نان در غربت دست‌فروشی می‌کنند.

تسهیلات کارگشایی که پَر گشود!

اما گویی این روزها ورق برگشته و تسهیلات میلیاردی که قرار بود کارگشای نساجی بروجرد شود و از همان ابتدا وعده پرداخت آن را به نساجی داده بودند در پیچ‌وخم بانک‌های کشور گیرکرده و یکی از آن‌ها پر گشوده و خبری از پرداخت آن نیست و تسهیلات دیگر نیز به مبلغ 50 میلیارد تومان که نوید بازگشت به کار کارگران بود در راهروهای ادارات و بانک‌ها مشکل پرداخت پیداکرده و به این راحتی‌ها قرار نیست به دست نساجی بروجرد برسد.

هرچند ظواهر امر نشان می‌دهد نساجی بروجرد اراده‌ای برای بازگرداندن نیروهای کار اخراج کرده خود ندارد و عملکردی دیگر را در دستور کار خود قرار داده و نیازی به تزریق نیروی کار جدید در شرایط فعلی ندارد اما بازهم گوش‌ها به دهان مسئولان برای شنیدن وعده‌ای جدید است و البته این مطلب مهم را مدیر کارخانه نساجی بروجرد گفت تا آب پاکی را روی دست مسئولانی که مدام وعده می‌دهند و کارگران چشم‌انتظاری که این روزها شاید با پایان یافتن بیمه بیکاری‌شان منتظر زنگ گوشی‌های همراه خود برای بازگشت به کار باشند، بریزد.

امید علایی مدیر کارخانه نساجی بروجرد از تأمین مدارک مورد درخواست بانک ملی و پیگیری دریافت این تسهیلات خبر داده و می‌گوید: بانک ملی درخواست یک سری مدارک جدید داشته که این مدارک تأمین و قرار شده تحویل استاندار لرستان برای پیگیری مراحل دریافت تسهیلات 50 میلیارد تومانی شود تا پس از تحویل به بانک ملی تهران در طول هفته آینده و پس از بررسی کارشناسان شعب مربوطه تصمیم نهایی برای پرداخت این تسهیلات اعلام شود.

392 کارگر چشم‌به‌راه بازگشت به کار

وی ضمن اظهار ناامیدی از پرداخت تسهیلات پنج میلیارد تومانی می‌افزاید: نساجی بروجرد در حال حاضر با 574 نیروی کار مشغول فعالیت است و در طول همین مدت بنا به‌ ضرورت‌های موجود و به‌صورت محدود از 483 نیروی کار تعدیل‌شده حدود 91 نفر را به کار دعوت کرده است و 392 نفر کماکان بیرون از مجموعه هستند.

مدیر کارخانه نساجی بروجرد ادامه روند کار نساجی بروجرد به این شیوه را غیرممکن دانسته و تصریح می‌کند: در حال حاضر نیز بخش‌هایی از سالن‌های ریسندگی به‌صورت کارمزدی فعالیت می‌کنند و چنانچه تجار بخواهند قراردادهای خود با این مجموعه را تمدید نکنند بابت حضور بخشی از نیروهای خطوط ریسندگی کارخانه نیز با مشکل مواجه خواهیم شد.

وی به‌ضرورت تزریق سرمایه در گردش به‌صورت عاجل اشاره و عنوان می‌کند: نساجی بروجرد در طول این مدت اقدام به خرید تعدادی ماشین‌آلات در بخش‌های ریسندگی و چاپ با منابعی که در بخش تعدیل نیرو آزادشده، کرده که بخشی از آن‌ها دریافت شده و در حال نصب است و بخشی دیگر از کمپانی‌های آلمانی خریداری‌شده و یا در گمرک در حال ترخیص است.

ریسک پذیرش نیروی جدید را نمی‌پذیریم!

علائی تأکید می‌کند: شرایط موجود شرایطی نیست که بتوانیم ریسک پذیرش نیروی جدید را بپذیریم و تعداد جدیدی نیرو به جمعیت مجموعه اضافه کنیم مگر اینکه سرمایه در گردش کارخانه تأمین شود چراکه در شرایط فعلی برای روشن نگه‌داشتن چراغ مجموعه تعدادی از بخش‌ها در قالب کارمزد کار می‌کنند.

وی شرط ادامه فعالیت کارخانجات نساجی بروجرد را نوسازی و تجهیز ماشین‌آلات این مجموعه به‌منظور رقابت با تولیدات مشابه بازار می‌داند و اضافه می‌کند: نساجی اگر قرار باشد کماکان همان برند مشهور باقی بماند طبیعتاً باید خطوط خود به‌ویژه خطوط چاپ را نوسازی کند چراکه این ضرورت‌ها در آینده به‌شدت احساس می‌شود و به همین دلیل در قالب طرح توسعه جامع این موضوع دیده‌شده اما در شرایطی که روی دریافت تسهیلات ناچیز با بانک‌ها دچار مشکل هستیم تحقق این طرح‌ها در آینده مشخص نیست.

ضرورت نوسازی بخشی از خطوط تولید نساجی

مدیر کارخانه نساجی بروجرد می‌گوید: بحث نوسازی بخشی از خطوط تولید یک ضرورت است و اگر این اتفاق هرچه زودتر به ثمر نرسد نساجی بروجرد نیز در آینده به سرنوشت کارخانجات نساجی دیگر همچون نساجی مازندران و یا بسیاری از کارخانه‌های بزرگ کشور که در حال حاضر دیگر نامی از آن‌ها وجود ندارد، دچار می‌شود.

اما این اظهارات مدیر کارخانه نساجی بروجرد در حالی مطرح می‌شود که رئیس اداره کار بروجرد هنوز هم خبر از پیگیری‌های بی‌حاصلی می‌دهد که قرار است کارگران را از چشم‌انتظاری برهاند.

کامران فرشید رئیس اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی بروجرد اظهار می‌کند: کارگران نساجی بروجرد تا 1/1/96 رأی دارند و مجموعه مدیریتی استان و شهرستان تمام تلاش خود را در بازگشت به کار کارگران انجام می‌دهند.

بازگشت به کار کارگران را منوط به دریافت تسهیلات معروف بانک ملی

وی البته بازگشت به کار کارگران را منوط به دریافت تسهیلات معروف بانک ملی دانسته و می‌افزاید: اگر بانک ملی این تسهیلات را زودتر از موعد پرداخت کند روند بازگشت به کار کارگران سرعت بیشتری می‌گیرد.

رئیس اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی بروجرد در رد ادعای عدم نیاز نساجی به تزریق نیرو عنوان می‌کند: رأی صادرشده به‌منظور بازگشت به کار کارگران رأی سازشی بوده و با رضایت کارفرما به‌صورت کاملاً قانونی صادرشده و مدیر کارخانه هم در جلسه تعهد به بازگشت به کار کارگران با گرفتن تسهیلات داده است.

وی در رابطه با بیمه بیکاری کارگران نساجی نیز بیان می‌کند: پرداخت بیمه بیکاری بر اساس سوابق کاری برای نیروهای کار محاسبه‌شده که تعدادی از آن‌ها تا پایان شهریورماه و تعدادی تا پایان آبان ماه دریافت کرده‌اند و تعدادی نیز تا پایان اسفندماه بیمه بیکاری دریافت می‌کنند.

بااین‌حال و با تأکید مدیر کارخانه نساجی بروجرد مبنی بر بی‌نیازی این کارخانجات در تزریق نیروی جدید و رد این گفته وی توسط رئیس اداره کار بروجرد باید گفت شرایط فعلی برای بازگشت کارگران اخراج شده چندان مساعد نبوده و این امکان در حال حاضر وجود ندارد و این کارگران نیز باید با اتمام مدت انتظار خود به فکر کسب‌وکاری جدید باشند.

روایت یک زندگی بدون دست و پا/ سواد ندارم ولی ظلم را می‌فهمم!

«سعید ایمانی» کارگر ساده ۲۴ ساله‌ای است که ۶ سال قبل دچار برق گرفتگی شد و دو دست و دوپایش را از دست داد تا زندگی شکل دیگری برایش داشته باشد.

همین اول کاری چشم‌هایتان را ببندید و یکی از انگشت‌هایتان را ذهنی از دست‌هایتان حذف کنید. حالا یک انگشت دیگر... حالا دست راستتان...دست چپ... پای راست... پای چپ... حالا به زندگی بدون دست‌ها و پاهایتان فکرکنید.

 «سعید» ۶ سال است دو دست و  دو پایش را از دست داده‌است. وقتی در اولین روزهای ۱۸ سالگی مجبور بود برای تامین هزینه‌های زندگی  بهترین روزهایش را از داربست ساختمان‌ها بالا برود، برق فشارقوی او را می‌گیرد و دودست و دوپایش را نابود می‌کند تا او ۶ سال رو به چشم‌های مادرش به زمین میخکوب شود. دست و پاهای جدا شده سعید تنها داغ خانواده‌اش نیست. سعید و برادر و مادرش داغدیده کسانی هستند که از کنار داغشان ساده گذشتند و به جای رسیدگی به وضعیت او و پرداخت دیه و خسارت حتی حضور او را به عنوان کارگرشان منکر شدند تا روزهای سخت‌تری را برایشان بسازند. وقتی از ماجرای سعید و تلاش‌های بی‌سرانجام برادرش باخبرشدیم ساعتی مهمان‌شان شدیم تا صدا و گله‌هایشان را بشنویم و روایتگر این قصه تلخ اما تامل برانگیز باشیم.

برق فشار قوی دست‌وپاهایم را قطع کرد

دیدن یک جوان ۲۳ ساله با سری تراشیده و دست و پاهای نداشته همان اول کاری آدم را از پا در می‌آورد. اما سعید شبیه هیچ‌کدام از تصوراتم نیست. او می‌خندد، زیاد هم می‌خندد تا تصوراتم را هرلحظه از خودش و دنیایش دورتر کند. جای خالی دست‌وپاهای سعید سوال می‌شود که چطور این حادثه رخ داد؟ و وقتی برادرش «نامیک» در جواب دادن پیش‌قدم می‌شود، سعید رو به ما می‌گوید:«حرف‌ که می‌توانم بزنم!»‌ پس این قصه تلخ با حرفهای سعید آغاز می‌شود: «از سال ۸۹ برای پروژه مسکن مهر وارد کار شدیم. وضع خانوادگی مجبورمان می‌کرد که زود کار کنیم. من هم یک کارگر ساده آرماتوربند بودم. هیچ ایمنی در پروژه وجود نداشت. ما هم نمی‌دانستیم باید یک همچین چیزی باشد که لباس یا کفش ایمنی داشته باشیم. آن موقع از ساعت ۸ صبح تا ۵ بعدازظهر کار می‌کردیم و روزی ۲۰‌هزارتومان می‌گرفتیم. تا اینکه در ۲۷ فروردین ۱۳۹۰ این حادثه اتفاق افتاد.».

حالا نامیک حرف را ادامه می‌دهد:« من هم کنارش بودم و صحنه را دیدم. مهندس ناظر نقشه را خوب نکشیده ‌بود. حریم رعایت نشده بود. کارشناس‌ها هم خوب عمل نکرده‌بودند. در سایت ۲ و طبقه سوم سعید در حال درست کردن بالکن بود؛ وقتی می‌خواست میلگرد را خم کند افتاد روی سیم تیر برق، برق از دست‌هایش گرفت و از پاهایش بیرون زد. وقتی سراغش رفتیم و پوتین‌هایش را درآوردیم، استخوان‌هایش ترکیده‌بود. رگ‌ها و ماهیچه‌هایش پخته بود. انگشت‌هایش جمع شده‌بود. اما فکر نمی‌کردیم حجم جراحتش این میزان باشد. گفتند باید به بیمارستان سوانح سوختگی تهران منتقل شود. آنجا به ما گفتند باید هردو دست و پایش قطع شود. ما شوکه شده بودیم. اما گفتند اگر رضایت ندهید همینطور پیشروی می‌کند».

حالا سعید دوباره به حرف می‌آید و می‌گوید:«خودم رضایت دادم. گفتم لابد تقدیر من این است».

گفتند این آقا کارگر ما نیست

سعید کارگر روزمزد مسکن مهر فیروزکوه، حالا خودش رضایت داده است که دست‌ها و پاهایش قطع شود، چندبار بین حرفهایش تاکید می‌کند که سخت گذشت اما گله‌ای از خدا ندارد و تقدیرش را پذیرفته‌است. حتی به شوخی می‌گوید که یاد گرفته قاشق را خودش بگیرد. حتی می‌تواند مسواک بزند اما بعد از ۶سال هنوز نتوانسته خسارتی بگیرد. نامیک درباره پرداخت هزینه‌های بیمارستان می‌گوید: «وقتی همان اول به بیمارستان فیروزکوه منتقل شد هزینه حدود ۶۰ هزارتومان شد که کارفرما پرداخت کرد. از آنجا به بیمارستان سوانح سوختگی مطهری در میدان ونک منتقل شد. آنجا همان اول از ما یک میلیون تومان برای پذیرش خواستند که باز پیمانکار ریخت ولی بعد از آن همه چیز تمام شد. هرچه تماس گرفتیم بیمارستان پول می‌خواهد هزینه‌های دیگری وجود دارد اهمیتی ندادند. ما هر سه روز باید ۳۴هزارتومان پول بابت همراه می‌ریختیم. برادرم ۸۴ روز بستری بود. اما دیگری خبری از آنها نشد. هرچه تماس گرفتیم فایده‌ای نداشت. حتی چندبار تکذیب کردند و گفتند این آقا اصلا کارگرما نیست و دیگر تماس نگیرید چون به ما ربطی ندارد. ابتدا شکایت نکردیم، گفتیم توافقی حل کنیم. واقعا پول شکایت و شکایتکشی نداشتیم که تا فیروزکوه برویم. اما الان ۶ سال است دادگاه می‌رویم و هنوز حل نشده‌است».

سعید بین حرفهای برادرش می‌پرد و یک جمله تلخ می‌گوید: «طرف ما یک آدم بانفوذ است.هرکاری می‌کنیم به جایی نمی‌رسد».

کارفرما حتی نخواست برادرم را ببیند

«طرف ما یک آدم با نفوذ است...» این جمله تلخ‌ترین جمله ۶سال اخیر این خانه است. انگار که جواب قاطعی باشد به همه آنهایی که سعید را می‌بینند و برایشان سوال می‌شود چرا همه تلاش‌های برادرش برای گرفتن حق برادر از کارافتاده‌اش به جایی نرسیده‌است؟ سعید به کنایه می‌گوید:« چرا باید دادگاه من این‌قدر طولانی شود؟ چرا باید ۶ سال بگذرد و من هنوز در این وضعیت باشم. برجام تمام شد اما کار ما تمام نشد».

حالا نامیک از آقای بانفوذ و بی معرفتی‌هایش می‌گوید:«ما کارگرهای ساده‌ای بودیم. هرکاری کردیم زورمان به او نرسید. اسمش را هرجایی آوردیم. گفتند به بد کسی خوردید. یک روز با ما تماس گرفتند گفتند دادگاه نروید بیایید دفتر باهم حل کنیم. حتی نیامدند برادرم را که در ماشین نشسته بود نگاه کنند. دادگاه آن زمان خسارت را ۱۸۰ میلیون تومان گفته بود. آنها گفتند ۸۰ میلیون بگیریم و بی خیال شویم. صدقه که نیست. حق برادرم است. برادر من همه دست و پاهایش را از دست داده‌است. حتی حاضر نشدند بیمه‌اش را حل کنند. گفتند ۵۰۰ تا کارگر داریم نمی‌توانیم همه را بیمه‌کنیم فقط مهندسین کار که حدود ۱۰ نفر هستند بیمه شدند. الان مبلغ خسارت بالاتر رفته‌است ولی هنوز هیچ چیزی به ما نداده‌اند».

بخیه‌هایم را به خاطر هزینه خودمان کشیدیم

از یک میلیون تومانی که برای پذیرش سعید به بیمارستان ریخته‌اند چندسال می‌گذرد.از هزینه‌های درمان سعید که می‌پرسم نامیک مادرش را نگاه می‌کند و می‌گوید:«ما از شهرستان برای کار آمده بودیم و با حداقل امکانات خانه‌ای درست کردیم که کار کنیم. اما این اتفاق برایمان افتاد. مادرم در شهرستان زمینی داشت که ۲۰ میلیون تومان فروخت و همه را خرج سعید کرد. وضعیت سعید تاحالا ۵۰ میلیون هزینه داشته که مجبور شدیم قرض کنیم و داریم آرام آرام همه را پرداخت می‌کنیم. بعد از این اتفاق چندبار شغل عوض کردم. برای دادگاه‌ها و کارهای سعید زیاد مرخصی می‌گیرم، همین موضوع باعث شده که در کار دچار مشکل شوم ، چون همه یک کارگر تمام وقت می‌خواهند. گاهی یک هفته بیکار شدم و مجبور شدم برای خرید نان خانه ۲هزارتومان پول قرض کنم.»

سعید یکی از دست‌هایش را نشان می‌دهد که هنوز یک بخیه از آن دوران در آن مانده‌است. چون نمی‌توانستند هزینه رفت و آمد سعید را از خانه تا بیمارستان پرداخت کنند ،همه بخیه‌ها را در خانه کشیدند و سعید بعد از دست و پاهایش عفونت هم می‌کند و مجبور می‌شود درد دیگری را نیز تحمل کند. و حالا تلاش‌های سعید و برادرش بعد از چندسال ، یک بیمه از کارافتادگی ناشی از کار است تا بیمه سعید بعد از چندسال ماهی ۸۰۰هزارتومان باشد.

جلسه دادگاهمان به بحث سیاسی با قاضی گذشت!

مادر سعید و نامیک از آشپزخانه نگاهمان می‌کند، سعید می‌گوید مادرش فارسی نمی‌داند اما حتما مادرش می‌داند که برای شنیدن حرفهایشان به اینجا آمده‌ایم. به اینکه شاید بتوانیم راوی‌های خوبی باشیم تا کمی از مشکلاتشان بکاهیم. از آنها می‌پرسم تا به حال شده توی دلتان دادوبیداد کنید و به خدا غرغر کنید؟ هردو نجیبانه سرشان را پایین می‌گیرند. سعید می‌گوید:«خدا شاهد است یکبار غر نزده‌ام. از همان اول روحیه‌ام را از دست ندادم قبول کردم که باید بدون دست و پا باشم. اما مشکلات مالی خانواده بیشتر از بی دست و پایی زجرم می‌دهد. اما هیچ‌وقت پیش خدا گلایه نکردم. ولی حق مان نبود این همه کارمان طول بکشد. که جلسه دادگاه ما ، قاضی و طرف ما به جای رسیدگی به پرونده باهم حسابی خوش و بش کنند و از خوب و بد بودن رئیس جمهور فعلی یا قبلی بگویند. یا کل وقت جلسه را بحث سیاسی کنند. یا اینکه خودمان را به دادگاه برسانیم آن وقت طرف مقابل نیاید و قاضی خودش تماس بگیرد و باهم تلفنی خوش و بش کنند. چرا؟ چون ما قشر ضعیف هستیم».

نامیک می‌خواهد حرف بزند اما سریع جمله‌اش را قطع می‌کند و گریه‌اش می‌گیرد و با بغض ادامه می‌دهد:«نمی‌دانم این حرفها را سانسور می‌کنید یا نه. هرطور صلاح است، اما ما دلمان پراست از آدم‌هایی که وجهه‌ خوبی از خودشان به دیگران نشان می‌دهند و آدم‌های بانفوذی هستند و چنین رفتاری با ما کردند. دلمان پراست از دادگاهی که باید به ما کمک کند و نکرده‌است. از این همه سالی که رفتیم و آمدیم و نتیجه‌ای نداشت دلمان پراست. طرف ما به تک تک مراحل کارشناسی اعتراض کرد تا این قضیه کش پیدا کند. (گریه می‌کند) درست است کارگریم و سواد چندانی نداریم اما این ظلم را می‌فهمیم و می‌بینیم که با پول و پارتی همه کارها را جلو می‌برند».

کاش فقط پا داشته باشم

همه آرزوهای سعید شده‌است دوپا که او را از خانه بیرون ببرد، تا بعد از ۶ سال طعم ایستادن را بچشد. آنقدر نجیب و قانع است که بلافاصله بعد از این خواسته دوباره از مهارت قاشق دست گرفتن می‌گوید که به ما بفهماند دست هم نمی‌خواهد، صفحه تبلت را نشان می‌دهد که مجبور است برای اینکه روزهایش را یک طوری به شب برساند با همین دست‌های نصفه نیمه‌اش بازی ‌کند. آرزوهایش قد که می‌کشد می‌رسد به وکیلی که کاش بود و  پیچ و خم‌های قانونی را می‌دانست تا این ۶ سال را طولانی‌تر از این نکند. راه‌هایی که اگرچه برای سعید دست و پا نمی‌شد اما از غصه‌های مادرش کم می‌کرد.

سعید همانطور که دوست ندارد از خانه بیرون برود، دوست نداشت از چهره‌اش عکس بگیریم، وقتی از ترس چرخیدن عکس‌هایش در فضای مجازی گفت، من هم از قهرمان بودنش گفتم، از اینکه جرمی نکرده‌است که نگران پخش شدن عکس‌هایش باشد بلکه قهرمان بی‌دست و پایی‌ست که در اوج تمام سختی‌هایی که می‌کشد یکبارهم به‌ خدا شکوه نکرده‌است ومن می‌ترسم اگر سعید روزی لب به شکوه باز کند آه‌های مانده در سینه‌اش دامن خیلی‌ها را بگیرد.

منبع گزارش:مهر-18دی

جان باختن یک کارگر ساختمانی بر اثر سقوط از ارتفاع درحین کار!

امروزشنبه8دی،یک کارگر ساختمانی در سقوط از ارتفاع در یکی از هاپیرمارکت های در حال ساخت در دزفول جان باخت.

به گزارش18دی ایلنا، این حادثه صبح روز شنبه برای مسئول قطع و وصل بالابر یک مجتمع تجاری در دست ساخت در شهر دزفول رخ داد.

این کارگر 45 ساله ساکن دزفول هنگام استفاده از بالابر قصد تحویل یا دریافت بار داشته که دچار حادثه شده و به پائین سقوط کرده است.

مرگ یک کارگر تراشکار در فلاورجان اصفهان!

روز گذشته (۱۷ دی ماه) یک کارگر شاغل در یک کارگاه تراشکاری در شهرستان فلاور جان استان اصفهان هنگام کار با دستگاه تراش جان خود را از دست داد.

به گزارش 18دی ایلنا، این کارگر پیش از ظهر روز گذشته  با دستگاه تراش سرگرم کار بود که ناگهان بخشی از بدن وی به دستگاه گیر می کند.

سایر کارگران به دنبال مشاهده این صحنه وحشتناک سراسیمه با سامانه ۱۲۵ تماس گرفته و از آتش نشانی فلاور جان درخواست کمک کردند که متاسفانه به دلیل شدت جراحات وارده این کارگر بعد از تحویل به عوامل اورژانس جان خود را از دست می دهد.

ابراهیم قاسمی مسئول واحد آتش نشانی شهرداری فلاورجان با تایید این خبر گفته است: دلیل اصلی وقوع این حادثه هنوز مشخص نیست ودر دست برسی است.

کشتار کارگران معدن در بغلان؛ انکار مسئولیت از سوی طالبان و سکوت داعش

حمله یک مهاجم ناشناس به کارگران معدنی در ولسوالی تاله و برفکِ ولایت بغلان، واقع در شمال افغانستان، دست‌کم ۸ کشته برجای گذاشت. به گزارش رسانه‌های محلی تمام قربانیان هزاره بوده اند.

به گزارش7ژانویه یورونیوز،فیض محمد امیری، ولسوال تاله و برفک درباره این تیراندازی – که روز جمعه روی داد- به خبرگزاری روترز گفت: «هشت کشته و سه زخمی این حادثه همگی اهل ولایت دایکندی در مرکز افغانستان بودند. مهاجم [یا مهاجمان] مسلح این افراد را از موتر/خودرو پیاده کرده و به سوی آنان آتش گشود».

در حالی که رویترز به نقل از این مقام محلی شمار قربانیان این کشتار را ۸ تن عنوان کرده و طالبان را مسئول خوانده، خبرگزاری فرانسه در گفتگو با همین منبع، اعلام کرده که در جریان این حادثه نه نفر کشته و چهار تن دیگر زخمی شده اند. این خبرگزاری از قول آقای امیری متهم اصلی این کشتار را داعش دانسته است.

شامگاه جمعه برخی رسانه‌ها شمار قربانیان این حادثه را سیزده نفر اعلام کرده بودند.

بغلان یکی از ولایات نسبتا نا‌آرام در شمال افغانستان است که طالبان حضور فعالی در آن دارد.

به گزارش رویترز ذبیح‌الله مجاهد، «سخنگوی امارت اسلامی افغانستان» با رد دخالت طالبان در این حمله گفت: «افرادی که در این معدن کار می‌کردند از سوی ما مجوز داشتند و ما با آن‌ها رابطه خوبی داشتیم. آن‌ها هیچ مشکلی برای ما ایجاد نمی کردند.» مجاهد اربکی‌ها (شبه‌نظامیان محلی) را مسئول این کشتار خواند.

هیجدهم دی ماه1395

akhbarkargari2468@gmail.com

 

akhbarkargari2468@gmail.com

 


 
 

        Del.icio.us Technorati Furl Digg Google Netvouz Add to Balatarin Send to Frinds by Y! Messenger Share/Save/Bookmark

 
 

     مطالب مرتبط

 
   
 

Copyright © 2006 azadi-b.com