مصاحبه نشريه آزادى زن با آذر ماجدى در مورد فعاليتهاى سازمان آزادى زن بمناسبت ٨ مارس

مصاحبه
March 09, 2010

نشریه آزادی زن: با سلام و خسته نباشید خدمت شما.
8 مارس در پیش است و فعالیتهای سازمان آزادی زن برای برگزاری یک کنفرانس بین المللی از مدتها قبل شروع شده و آگهی آن را در سایتهای مختلف دیده ایم. سوال اول من راجع به کنفرانس پارسال است که آن هم در شهر گوتنبرگ سوئد برگزار شد. لطف کنید اول از کنفرانس بین المللی پارسال و اهدافی که کنفرانس در برابر فعالین حقوق زن قرار داد صحبت کنید.

آذر ماجدی:  این سال سومی است که سازمان آزادی زن بمناسبت ۸ مارس در شهر گوتنبرگ، سوئد، در دفاع از آزادی و برابری زنان و لائیسیته (سکولاریسم) کنفرانس بین المللی برگزار میکند. این کنفرانس ها با استقبال بسیار گرم روبرو شده است. در دهه گذشته رفته رفته نسبت به نقش مخرب مذهب و لزوم مبارزه با آن در میان جنبش حقوق زن و در میان جنبش های اجتماعی مترقی یک تحرک قابل توجه ای بوجود آمده است. فضا برای چنین مباحث و حرکت هایی بسیار مساعد تر شده و گوش شنوای بیشتری برای صحبت های ما وجود دارد. مبارزه خود ما بعنوان یک سازمان و یک جنبش در شکل دهی به این فضا بسیار موثر بوده است.
کنفرانس پارسال که نزدیک به بیست فعال و محقق حقوق زن از اروپا، خاورمیانه و کشورهای دیگر در آن سخنرانی کردند، سر و صدای زیادی کرد. بطور نمونه ما از فلسطین، لبنان، اسرائیل و ایران تا الجزایر و گرجستان و آرژانتین و کشورهای اروپایی سخنران در کنفرانس داشتیم. بسیاری در مورد آن صحبت کردند. در بسیاری از وب سایت ها اخبار مربوط به آن منتشر شد. در کنفرانس های دیگری که من شرکت داشتم در مورد این کنفرانس از من سوال میشد و یا ابراز علاقه میشد. نقش این کنفرانس بعنوان یک مجمعی که فعالین حقوق زن، حقوق انسان و مدافعین لائیسیته را گرد هم آورده است و این چنین مستقیم و قاطع میان حقوق زن و لائیسیته رابطه برقرار میکند برای همه بسیار جالب توجه بود. راستش بسیاری به ما میگویند که "شما بسیار شجاع هستید." این مقابله سرسخت با مذهب، افشاگری صریح از مذهب و نقش آن در جامعه و از اسلام سیاسی و رژیم اسلامی تحسین بسیاری را برانگیخته است.
یک نکته مهم این کنفرانس در آن است که ما تمام مذاهب را مورد حمله قرار داده ایم، از انواع مسیحیت، تا یهودی گری و اسلام. و در کنفرانس سال پیش فعالین از تمام این محیط ها وجود داشتند. بحث های بسیار جالبی نیز در کنفرانس درگرفت. این کنفرانس نقش پیشتازی در تحکیم گرایش لائیک درون جنبش حقوق زن ایفاء کرد. امیدواریم که بتوانیم این روند را ادامه دهیم.

نشریه آزادی زن: آیا به هیچکدام از اهداف خود، کامل و یا چند درصد رسیدیم؟ چرا؟ چه فعالیتهائی مورد نیاز است تا بتوانیم به اهدافی که در کنفرانس به آنها اشاره شد برسیم؟
آذر ماجدی: راستش بسیار سخت است که با عدد و رقم میزان پیشروی مان را تعییین کنیم. در فعالیت های اجتماعی- سیاسی ارزیابی به این شکل کمی پیچیده است. معمولا شما ممکن است سال ها فعالیت کنید و تفاوت چشمگیری مشاهده نکنید، بعد ناگهان متوجه شوید که راه مقابل تان بسیار سهل العبور تر شده است. درها براحتی در مقابل تان گشوده میشود؛ چشم ها بسوی شما برمیگردد و خبر و تاثیر فعالیت هایتان را در مکان هایی مشاهده میکنید که خودتان انتظارش را نداشته اید. میخواهم بگویم که ما طی دو سه سال گذشته پیشروی های بسیاری در سطح بین المللی داشته ایم ولی این لزوما به فعالیت های سال گذشته برنمیگردد. انباشت فعالیت های دو دهه اخیرمان است که به نقطه ای رسیده که اکنون کاملا قابل لمس و مشاهده شده است.
من شخصا در چند سال اخیر تاثیر فعالیت های مان را بطور گسترده ای مشاهده میکنم. در اروپا، آمریکا، خاورمیانه و آفریقای شمالی پژواک آرمان ها و نظرات خودمان را میشنوم. اکنون سازمان آزادی زن به یک سازمان بسیار معتبر و شناخته شده در سطح بین المللی بدل شده است. این موفقیت را ما مدیون فعالیت های دو دهه پیش جنبش مان هستیم. ولی هنوز راه درازی در پیش داریم. ارتجاع و عقب ماندگی سرسخت است، زیرا هزینه های گزاف صرف نگهداری آنها میشود. دولت های ارتجاعی به این عقاید برای حفظ خود نیاز دارند. مبارزه با نهاد مذهب و تمام خرافه هایی که در جامعه اشاعه میدهد یک مبارزه طولانی و خستگی ناپذیر لازم دارد. کار یک روز و دو روز نیست. بویژه آنکه بورژوازی هر روزه برای بقای آن کار و هزینه میکند.
فعالیت های ما پایان ناپذیر است. پیشروی ها و موفقیت های چشمگیری داشته ایم ولی تا هدف هنوز راه طولانی داریم. البته باید توجه داشت که اوضاع ایران در ماه های اخیر شرایط کاملا متفاوتی را در مقابل ما گذاشته است. زمانی که ما بتوانیم جمهوری اسلامی را در ایران به زیر بکشیم بنظرم شرایط در سطح جهان و بویژه خاورمیانه و آفریقای شمالی زیر و رو خواهد شد. امکان دستیابی به اهداف برای ما بسیار تسهیل خواهد شد.

نشریه آزادی زن: تم کنفرانس پارسال "چرا سکولاریسم ضروری است" بود. امسال هم تقریبا همین تم را برای کنفرانس در نظر گرفته اید. "نقش اساسی سکولاریسم در مبارزات زنان برای برابری، امنیت و در مبارزه علیه خشونت نسبت به زنان". آیا فکر نمیکنید که این هدف، یعنی رهائی از دین، هدفی است بسیار بزرگ که میبایستی همه ی فعالین حقوق انسان، مرد و زن، در همه ی کشورهای دنیا در آن مشترکا دخالت کنند و با یک یا دو کنفرانس اینجا و آنجا قابل دسترسی نیست؟ آیا بهتر نیست که این هدف بزرگ را به اهداف کوچکتر و قابل دسترسی تر تقسیم کرد تا بتوان به تدریج به آنها و نتیجتا به هدف بزرگ دست یافت؟
آذر ماجدی: با شما موافقم که این یک هدف بزرگ است. موافقم که باید به یک جنبش وسیع در سطح بین المللی دامن زد. هدف ما هم دقیقا همین است. ما با تشکیل چنین کنفرانس هایی عملا توجه جنبش های اجتماعی برای حقوق انسان را به این مساله مهم جلب میکنیم. میکوشیم نقش مخرب مذهب را جلوی چشمان جامعه بگیریم و بر اهمیت لائیسیته تاکید بگذاریم. ببینید بنطر من دو شیوه فعالیت وجود دارد که از افق و بینش حاکم بر جنبش های متفاوت نشات میگیرد. یک بینش و افق مبلغ روش "تدریجی" و قدم های کوچک است. مبلغ این نظریه است که باید بتدریج حرکت کرد و قدم های کوچک برداشت. بینش دیگر تمام هدف و افق را در مقابل قرار میدهد، آن هدف را نشانه میگیرد، تمام خواست و آرمان اش را تبلیغ میکند و میکوشد به آن سمت حرکت کند.
من به بینش دومی تعلق دارم. مساله اینجاست که شما وقتی هدف تان را کوچک تعریف میکنید، افق تان هم مطابق با آن کوچک میشود، توقع و انتظارتان هم به نسبت آن پایین میاید. بالعکس زمانیکه تمام آرمان خود را جلوی خود قرار میدهید، با افق بزرگ تر مواجه هستید، با بلند پروازی بسوی هدف حرکت میکنید، توقع تان بالا میرود، تحرکتان بیشتر میشود. این تصور که اگر هدف را کوچک تعریف کنیم، و یواش یواش بسوی آن برویم قابل حصول تر است، بنظر من بینشی کاملا اشتباه است. درست است که شما پرواز نمیتوانید بکنید و باید تمام قدم ها را بردارید. منتهی اینکه با چه افقی حرکت میکنید در رسیدن به هدف بسیار تعییین کننده است.
ضمنا باید بگویم که لائیسیته فقط یک هدف مقطعی و کوچک ما است. از نظر ما لائیسیته یک شرط سیاسی لازم و نه کافی برای دستیابی به جامعه ای است که در آن زن و مرد میتوانند برابر باشند، خرافات مذهبی را میتوان کنار زد و جارو کرد و امکان تحقق آزادی ها تسهیل میشود. لائیسیته برای ما هدف غائی نیست. یک وسیله برای رسیدن به هدف غایی است.

نشریه آزادی زن: این موضوع بسیار پر اهمیت و جالب است که سازمان آزادی زن با ابتکار فمینیستی اروپا در امر مبارزه برای آزادی و برابری زنان همکاری مینماید. چرا این همکاری سازمان آزادی زن با گروهها، سازمانها و احزاب مدافع حقوق زنان، ایرانی و غیر ایرانی را کمتر مشاهده میکنیم؟
آذر ماجدی: سازمان آزادی زن تلاش میکند که اهداف خود را در یک مبارزه و تلاش پیگیر به پیش ببرد. هدف ما دستیابی به آزادی بی قید و شرط زنان و برابری واقعی و اجتماعی زن و مرد است. سرنگونی رژیم اسلامی و استقرار یک نظام لائیک یا سکولار پیش شرط تحقق این هدف است. لذا ما با سازمان ها و جریاناتی که در رسیدن به این هدف ما را یاری رسانند قطعا همکاری خواهیم کرد. ابتکار فمینستی اروپا در بسیاری موارد به این اهداف نزدیک است. ما از جریانات و سازمان های مختلف برای شرکت در کنفرانس هایمان دعوت کرده ایم. و این خود تلاشی برای ایجاد نزدیکی های بیشتر با جریانات مختلف است. ما طی سال های اخیر تلاش بسیاری برای سازمان دادن به یک جنبش بین المللی برای آزادی زن، سکولاریسم و برای آزادی و برابری در سطح بین المللی انجام داده ایم. مبارزه علیه حاکمیت مذهب و بویژه اسلام سیاسی یکی از جنبه های مهم مبارزه ما بوده است. اما در این مبارزه کوشیده ایم که علیه هر دو قطب تروریستی بایستیم. توجه مان عمیقا به این وجه بوده است که در مبارزه علیه اسلام سیاسی به قطب تروریسم دولتی، به رهبری آمریکا نزدیک نشویم. بسیاری از سازمان های در مبارزه با یک قطب به قطب دیگر نزدیک میشوند. ما این مساله را در دور و بر خود کاملا مشاهده میکنیم. مقابله با هر دو قطب تروریستی از اصول خدشته ناپذیر ما است. خوشبختانه ابتکار فمینیستی اروپا در این وجه با ما کاملا اتفاق نظر دارد.
نشریه آزادی زن: اوضاع سیاسی ایران در حال حاضر، نقش جنبش زنان ایران در به وجود آمدن این وضعیت سیاسی و امید به آینده ای بهتر شاید برای فعالین حقوق زنان وظایف دیگری برای رسیدن به اهداف خود طلب میکند. به عنوان آخرین سوال چه توصیه ای به این فعالین دارید؟
آذر ماجدی: اوضاع سیاسی در ایران بسیار متحول و ملتهب است. شرایط با شتاب خیره کننده ای تغییر میکند. اکنون هشت ماه است که مردم خیابان ها را ترک نمیکنند. مبارزه هر روز رادیکالتر میشود. خواست سرنگونی رژیم اسلامی صریحا و علنا در اعتراضات طرح شده است. ارعاب خاصیت و تاثیر خود را از دست داده است. مردم پل های بسیاری را پشت سر خود خراب کرده اند. رژیم اسلامی رفتنی است، چون مردم این حکم را داده اند.
نقش زنان و جنبش آزادی زن در این خیزش بسیار چشمگیر است. زنان و جنبش آزادی زن در جلوی صف این اعتراضات حرکت میکنند و بعضا نقش رهبری را ایفاء میکنند. همه، برخی با تحیر، برخی با تحسین از نقش زنان در خیزش مردم و در رودر رویی و مردم با رژیم سخن میگویند. این مهم است که فقط از زنان صحبت نکنیم، بلکه از زنان و جنبش آزادی زن سخن بگوییم. این مساله به این معنا است که امر آزادی و برابری زن و مرد در این خیزش و اعتراضات نقش برجسته ای دارد. این یک بعد بسیار ترقی خواهانه، آزادیخواهانه و ضد مذهبی به این خیزش می بخشد.
ما بارها از مقوله "انقلاب زنانه" صحبت کرده ایم. من در این مورد نوشته ها، ویدئوبلاگ و سخنرانی دارم. سعی کرده ام این مقوله را توضیح دهم. بنظرم این مساله بسیار مهمی است. این مقوله را برای اولین بار منصور حکمت طرح کرد و ما کوشیده ایم که ابعاد آنرا باز کنیم و توضیح دهیم. نکته جالب اینست که اکنون افراد و جریانات متفاوتی از این مقوله استفاده میکنند. به این خاطر که این توصیف بسیار روشنگر و مناسبی از اوضاع ایران و نقش جنبش آزادی زن در آن است. برای جنبش آزادی زن بسیار روشن است که به هیچیک از خواست هایش نمیتواند تحت سلطه رژیم اسلامی دست یابد. لذا امر سرنگونی جمهوری اسلامی بعنوان یک امر سیاسی و هدف مهم این جنبش است.
فعالین جنبش آزادی زن نقش فعال و پیشتازی در خیزش مردم و مبارزه سرنگونی طلبانه مردم دارا هستند. این یک وظیفه مهم و اساسی آنها است. این امر را باید درک کرد و تشخیص داد. سرنگونی رژیم اسلامی شرط لازم دستیابی به یک جامعه آزاد و برابر است. باید در این مبارزه نقش فعال ایفاء کرد. سازمان آزادی زن خود را یک بخش مهم این مبارزات میداند و از تمام فعالین آزادی زن، چه زن و چه مرد دعوت میکند که به سازمان آزادی زن بپیوندند و سازمان آزادی زن را بطور علنی در محل و منطقه خود ایجاد و اعلام کنند. سازمان آزادی زن برای آزادی بی قید و شرط و برابری کامل، واقعی و اجتماعی زن و مرد مبارزه میکند. سازمان آزادی زن گرایش رادیکال جنبش حقوق زن را نمایندگی میکند. سازمان آزادی زن یک سازمان شناخته شده و معتبر با سابقه ای درخشان در مبارزه رادیکال و آزادیخواهانه است. من کلیه فعالین جنبش آزادی زن را به پیوستن به سازمان آزادی زن فرامیخوانم.

نشریه آزادی زن: با تشکر از شرکت شما در این مصاحبه و به امید کنفرانسی موفق در گوتنبرگ سوئد.