درفقدان همراهمان یداله خسروشاهی

کمیته همبستگی با کارگران ایران- هامبورگ
February 05, 2010

خبرش که آمد بُهت زده وماتم زده شدیم، دریغ ودردکه دیگریاردرینمان درمیان مانیست، اوکه فرزند کاروزحمت بود.

دراین وانفسای بربریت عریان سرمایه، کدامین را به جایش بنشانیم. چه کسی دیگرتاریخ شفاهی نفتگران راخواهدگفت.

مگرنه اینکه نیم قرن با آنان زیسته بودومگرنه اینکه ازتلاش گران سندیکای پالایشگاه تهران بود ومگرنه اینکه همین ها گلوی رژیم سرمایه داری شاه رامی فشرد.

همین چندهفته پیش بودکه پژواک اعتصاب کارگران ذوب آهن اصفهان طنین انداخته بود،بازهم شاهد بودیم که یداله درمصاحبه اش به تجربۀ کارگران نفت می پردازد.اوبه خوبی می دانست که درانقلاب آینده کارگران، حرف آخررا نفتگران خواهند زد.

یداله پاره ای ازتن این جنبش بوده وخواهد ماند. گزاف نگفته ایم؛ که این استخوان خُرده کردۀ جنبش کارگران نفت، نه فقط متعلق به گذشته وحال این جنبش، که همانند یوسف افتخاری وعلی امیدها متعلق به آیندۀ این جنبش می باشد،وبطورقطع اندوخته هایش درآیندۀ این جنبش نقش خواهند زد.

اواکنون درمیان مانیست ومامانده ایم باانبوهی ازخاطره بااو
 

کمیته همبستگی باکارگران ایران- هامبورگ
 

پنجم  فوريه ٢٠١٠