کودکان بسیاری در عراق قربانی ارانیوم شدهاند
اسعد حاجى حسنى
افراد، تشکیلات و جریاناتی در میان مخالفین رژیم جمهوری اسلامی هستند که به حمله آمریکا به ایران برای ساقط کردنش امید بستهاند. اما آن چه که در این میان فراموش میشود عواقب ناشی از آن حمله و براندازی است. این که سناریوی یوگسلاوی سابق، عراق و افغانستان نیز در ایران هم تکرار شود ممکن است کمی خارج از تصور باشد، اما رپرتاژ زیر بیان واقعیاتی است که بعد از جنگ خلیج در 1991 در عراق به طور روزمره و تا حال جریان دارند. این که اشغال عراق در 2003 چه ابعادی به این مصائب دادهاست، من از آن ها اطلاعی ندارم. اما با اطمینان میشود گفت که بهتر نشدهاست.
شاید این رپرتاژ که توسط یون ئینار ساندواند John Einar Sandvand تهیه شدهاست، آن طیف را به فکر عواقبی که در صورت حمله آمریکا به ایران بر سر مردم عادی ایران میآید، بیاندازد.
به نقل از Aftenposten شنبه 11 ژانویه 2001
کودکان بسیاری در عراق قربانی ارانیوم شدهاند.
میزان سرطان در جنوب عراق به حد انفجار رسیدهاست. پزشکان محلی در مورد علت آن تردیدی ندارند:
استفاده آمریکا از ارانیوم غنی شده در جنگ خلیج.
بصره
ده سال عمر دارد و تقریبا تازه متولد شدهبود که موشک و بمب منطقهای را که در آن جا زندگی میکرد به میدان جنگ تبدیل کرد. حالا سارا ناظم Sarah Nadhim روی تخت بیمارستان پیچیده در یک روسری سیاه نشستهاست و با چشمانی غمبار به ما نگاه میکند.
پس شاید میداند در عراق امروز چه چیزی تقریبا گریزناپذیر است: این که میمیرد.
با تشخیص مرض سرطان خون Leukemi کمتر کسی هست که در کشوری که فقدان شدید دارو های ضروری وجود دارد، امیدوار چیز دیگری باشد.
او تنها نیست. در بصره، دومین شهر بزرگ عراق، میزان سرطان خون در میان کودکان بعد از جنگ خلیج در ده سال پیش بیشتر از 100 در صد افزایش داشتهاست، بر اساس حرف های جینان غالب Jinan Galeb متخصص سرطان در بیمارستان کودکان بصره.
به اضافه آدم با عود انواعی از سرطان مواجه است که قبلا هرگز در میان کودکان نمیدید.
غالب به آفتنپستن میگوید ارقام ما نشان میدهند که در 1999 تعداد موارد سرطان بدخیم در میان کودکان ، 242 در صد بالاتر از سطح آن در قبل از جنگ است.
ناقصالخلقگی
افزایش سرطان تنها بخشی از تصویر سیاه بهداشتی است که به بعد از جنگ خلیج مربوط میشود. از جمله ناقصالخلقگی در میان نوزادان بشدت بالا رفتهاست؛ سال گذشته در بیمارستان بصره این رقم بالاتر از دو در صد از تمام نوزادان را شامل میشد، چیزی که نسبت بسیار بالائی است. از نظر پزشک ها بعضی از موارد بسیار زشت هستند، که تصاویر آن ها را در به عنوان سند در یک اتاق در بیمارستان جمعآوری کردهاند.
همزمان موارد زیادی هم از سرطان و هم انواع دیگری از امراض در میان جمعیت بزرگسالان نیز گزارش میشود.
جینان غالب و پزشکان دیگر که آفتنپستن در بصره با آن ها گفتگو کردهاست در مورد علت ذرهای تردید ندارند: استفاده آمریکا از ارانیوم غنی شده در جنگ در 1991. پزشک ها میگویند که عامل دیگری را نمیتوان دید که این تغییر ناگهانی را در وضعیت سلامتی مردم توضیح دهد.
چون که در منطقه بصره بود که بسیاری از درگیری های شدید واقع شدند. این جا گلوله های ضد تانک در داخل زرهپوش های عراقی منفجر شدند و غبار خطرناک آلوده به ارانیوم در هوا پراکنده شد. حساب میشود که در جنگ خلیج مجموعا 300 تن یا بیشتر ارانیوم غنی شده بکار بردهشده باشد، چیزی چند برابر آن چه در کوسووو بکار بردهشد.
پزشکان امروز در عراق میگویند که غالب موارد سرطان های جدید از مناطق نزدیک به میادین جنگ یا اهداف بمباران نیرو های چند ملیتی میآیند. این اطلاعات توسط بیمارستان کودکان صدام در بغداد که پزشکان میگویند موارد بسیار زیادی از سرطان خون از جنوب عراق دریافت میکنند، تایید میشوند.
فقدان تحقیقات
هنوز تحقیقات سیستماتیک و علمی در رابطه با رابطه استفاده از ارانیوم غنیشده و رشد وسیع سرطان و سایر امراض در مناطق مرزی بین عربستان سعودی و کویت انجام نشدهاست.
کشوری که ده سال زیر تحریم بودهاست توان اجرای چنین تحقیقات پیچیدهای را ندارد. علی فیصل Ali Faisal مدیر بیمارستان کودکان بصره میگوید ما فقط میدانیم که در سیر امراض در مناطق مرزی تغییرات تعین کنندهای روی دادهاست.
ناخوشی ها در میان مردم وحشت ایجاد میکنند. بسیاری از زنان از ترس تولد کودکان ناقصالخلقه از زایمان هراس دارند.
در میدان جنگ صفوان، 75 کیلومتر دور تر از شهر، باقیمانده زرهپوش های متلاشی شده عراقی قرار دارند. اخطار های بزرگی در مورد احتمال وجود بمب های منفجر نشده در منطقه نصب شدهاند.
مریضی فراوان
در کنار جاده، نه چندان دورتر از بقایای زرهپوش ها، شبان 65 ساله جالاد عبدل Galad Abdul عبور میکند. او میگوید که چیزی از ارانیوم غنی شده نمیداند. اما وقتی در مورد مریضی در منطقه میپرسیم آن وقت تمام مصائبی که بعد از اتمام جنگ اتفاق افتاد به میان میآید. چون ناگهان همه بیشتر از پیش مریض شدند، نه تنها آدم ها بلکه حیوانات هم. بره های ناقصالخلقه زیادی به دنیا آمدهاند. در آبادی ما که 15 خانوار هستیم 6 نفر سرطان گرفتهاند او به آفتنپستن میگوید. او به خوبی میداند که غذائی که میخورند حتما خطرناک است، و او مایل به رفتن میباشد. اما چطور؟ او بیش از 40 سال در این جا زندگی کردهاست؛ و این جاست که میتواند درآمد اندک خود را داشتهباشد. جای دیگری ندارد که به آن منزل بکشد.
سرطان پوست
در چند کیلومتری بصره ندوم محسن Nadum Mohsen شش ساله زندگی میکند. ظاهر او صحنه دردناکی است. سرطان پوست صورتش را خوردهاست؛ دیگر نمیتواند ببیند. ندوم از درد مینالد، و نور وضع را بدتر میکند. تنها درمانی که میگیرد یک بطری لوسیون معمولی است که اولیایش آن را به زخم های دردناک میمالند.
قبل از جنگ میشود گفت که ما اصلا سرطان پوست در میان اطفال نداشتیم. جینان غالب پزشک اطفال و متخصص سرطان میگوید حالا موارد زیادی داریم. او فکر میکند که رادیواکتیو از طریق تنفس، مواد خوراکی یا آلودگی منابع آب زیرزمینی پخش میشود.
غالب تحقیقات آمریکائی در این مورد که رابطهای بین استفاده از مهمات ارانیوم دار و آسیب های زیستی نیست را مصممانه رد میکند. برای او واقعیتی که هر روزه با آن مواجه است، معتبرتر از هر دلیلی است.
ناراحت کنندهتر از همه این است که کار کمی میتوان کرد. انواع سرطانی که تشخیص پیشرفت آن در غرب خیلی آسان است، در عراق بدون استثنا کشندهاند، صرفا به خاطر این که بیمارستان ها دارو و وسائل ضروری ندارند.
جینان غالب میگوید کار کردن با این کودکان دردناک است، دیدن این که هر روزه بعضی میمیرند بدون اینکه کاری برایشان از دستت بربیاید.
اما او متوجه مباحث جاری فعلی در مورد استفاده از ارانیوم غنیشده در کوسوو شدهاست.
و او امیدواری ضعیفی دارد که ممکن است بدان معنی باشد که آن ها هم در رابطه با مشکلات دردناکشان کمک دریافت کنند، مثلا سازمان بهداشت جهانی تحقیقاتی انجام دهد
مطالب مرتبط