آزادی محمود صالحی این چهره مبارز جنبش کارگری را به نجیبه صالحزاده عزیز وفرزندانش تبریک میگوئیم (پيام جمعى)
آزادی محمود صالحی شور فراوانی در دل کمونیستها، فعالین جنبش کارگری، انسانهای آزاده و رسانه های خبری مردمی و مترقی که در پیوند گسست ناپذیری با این مبارزه کوشا بودند به ارمغان آورد.
بیتردید سبب این شور و شعف، خشم و کینی ست که علیه نظم سرمایه و مناسبات حاکم در جمهوری اسلامی بهعنوان حکومتی بحرانزا، ستمگر، بهرهکش، تولید کننده فقر و فلاکت وجود دارد و انگیزه دیگرآن، مبارزه ایست که طبقه کارگربرای لغو مالکیت خصوصی و الغای نظام کارمزدی، و برقراری جامعهای عاری از ستم و سلطه به پیش میبرد.
از این چشم انداز، محمود صالحی فقط نماینده نانوایان شهر سقز و سخنگوی کمیته هماهنگی نیست؛ بلکه نمونهای از اراده و وفاداری کارگری به آرمان سوسیالیسم و پایداری در راه اهداف مبارزات طبقاتی است که در آن، خِرد و روحیه کار جمعی در جریان پراتیک اجتماعی عینیت یافته است.
نگاهی به شرایط زیستی و مبارزاتی پیکارگران عرصه کار، نشان میدهد که رنج و آزاری که در میدان مبارزه نصیب آنان میشود؛ تنها به خودشان محدود نمیماند و بی درنگ به درون خانواده و نزدیکانشان نفوذ میکند. کم نیستند همسران کارگرانی که مانند شوهر و یا زن مبارز و زندانی خود شکنجه میبینند، خود را در بند و زندان احساس میکنند و محرومیت و درد میکشند. به ویژه رنج فرزندان و درغالب موارد، کمبود مالی و روحی بر آنان فشاری دوچندان وارد میسازد و ناچارند خود به تنهائی همۀ باراین ستم را بهدوش بردارند.
برای نمونه، آیا می توان در عرصه این کارزار شگرف، به رنج و محرومیت نجیبه صالحزاده، همسر محمود صالحی توجه نکرد؟ آیا میتوان نقش او را در ایجاد شرایط تداوم مبارزۀ همسرش که عیناً مبارزه خود او نیز هست، با اهمیت به شمار نیاورد؟
افشاگری، رویکرد به مراجع کارگری و آزادیخواه و مردمی، جلب توجه به وضعیت مبارزان دربند، تآثیرگذاری، تلاش و پیگیریِ کسانی مانند نجیبه صالحزاده، درمقاومت و پایداری کسانی مانند محمود صالحی و دادن روحیه به آنان و ایجاد حس پشتیبانی و تکیهگاه مبارزاتی برایشان، نتیجه بیدرنگی ست که مبارزان کارگری، در وجود یار و همسر مبارزاتی خود میبینند و بدان دلگرم میشوند.
چهره دلاورانه نجیبه صالحزاده با استقامت و شکیبائیاش درهر دور مبارزاتی بعنوان یک فعال کارگری زن، تلاشگر و پیکارگر پیگیر و ایستاده برپاهای استوار، برای هر فعال کارگری آموختنی است.
رفقای گرامی، نجیبه ومحمود
تلاش و کوشش و همت بلند شما درراه اهداف بزرگ مبارزه کارگری و در راه برپائی جهانی فارغ ازاستثمارو ستم ستودنی ست.
دستهای گرمتان را میفشاریم.
چهارم ماه می 2008 – 15 اردیبهشت ماه 1387
تعدادی ازفعالین کانونها ونهادهای همبستگی با جنبش کارگری ایرن:
مجید ارژنگ، بهزاد بارخدایی، احمد بخردطبع، پروانه بکاه، عزیزبیکس، نصرت تیمورزاده، حسن حسام، ، یدالله خسروشاهی، محسن خوشبین، علی خدری، فرهاد دانشور، علی رسولی، محمد تقی سیداحمدی، شمسی، بهروز فراهانی، حمید قربانی، اروند صفایی، وحید صمدی، سیامک نویدزاده،علی مبارکی، سیاوش محمودی، حسین مقدم، بهرام مهین، هنریک، علیرضا یاوریان
مطالب مرتبط