جمهوری اسلانی چرا ٣٠ سال؟

كيوان رضوى نيا
 
به راستى از تا به حال از خود خود پرسيده ايم با وجود تلاشهاي زياد مردم ملت ايران,چه داخل كشور چه خارج كشور  چرا جمهوري اسلامي 30 سال است كه دارد حكومت خونخوار خود را همچون اژدهايي هزار سر به جلو ميراند و هر چيز و هركس را كه سد راهش قرار بگيرد به كام خود فرو ميكشد.

براستي قدرت  اين رژيم خونخوار از كجا سرچشمه ميگيرد.
 
اگر كمي بيانديشيم خواهيم ديد كه منبع رژيم براي پر كردن  جيب يك عده ارازل و اوباش كه با اسمهاي مختلف سپاهي و بسيجي و انصار حذب الله و… هم كنون در عرصه ميدان هستند تا ديروز گاوچراني بيش نبودند و اكنون مشغول سركوب مردم ايران هستند, چيزي جز پول حاصل از فروش نفت در بازارهاي جهاني نيست.
 
اين پولي كه رژيم دارد به سركرده هاي خود ميدهد از كيسه خليفه است  وگرنه اين رزيم حاتم طاعي نيست فقط دارد نقش آنرا بازي ميكند وگر نه آنقدر دست بگير دارد كه جان به اضراييل هم نميدهد
 
نگرش کمونیست ها  به مقوله نفت متفاوت است.ولی برخی از احذاب و سازمانها بر این باورند که منبع طبیعی است.
گویا نفت همانند چشمه آبی است که بخودی خود از زمین بیرون می آید و کافیست در بشگه شده و به فروش برسد.
ولی به این فکر نمیکنند که آن چیزی که نفت را یک کالایی باارزش میکند خود کارگر است که آنرا از زمین استخراج کرده و در بشکه ها می ریزد و تا کشتی حمل و نقل میکند و.....
 
 
كافيست چند ثانيه فكر كنيم اگر کارگران صنایع مادر از جمله: صنایع ذوب آهن – صنایع ماشین سازی       
صنایع پتروشیمی بخصوص کارگران صنعت نفت ایران  براي مدتي از دست از کار کشیده واعتصاب سراسری یا اعتصاب فعال بزنند چه بر سر رژيم خواهد آمد؟
 
همه مردم ايران بخصوص قشر كارگر از اين واقعيت آگاهند و به خوبي اين را ميدانند که اگر چنین اتفاقی بیفتد کمر رژیم میشکند و دیگر قادر به برخواستن نخواهد بود.
 
 ولي مشكلي كه هست اينست كه در صورت دست كشيدن كارگران از كار,آنها چگونه اين مدت را به سر كنند؟
 
در ثاني ترس از بيرون شدن از كار, باعث ميشود بعضي از كارگران در اين حركت اعتراضي شركت نكنند و گوشه گيري بكنند و شعاراغلب اين گونه افراد براي توجيه كار خود چيزي نيست جز: ما به حق خود راضي هستيم
كم بخور هميشه بخور و……
 
ولي فكر اين را نميكنند كه درطول اين مدت آیا  به غير از گرسنه نماندن آيا چيز ديگري عايدشان شده است؟
آزادي , رفاه , برابري , حقوق بازنشستگي كافي و بیمه بیکاری و……..
 
اينها چيزهايي است كه بايد از سيستم موجود به خاطر كاري كه دارند انجام ميدهند,خواستار باشند.
 
در كل كارگر ايراني زندگي نمیکند تا از زندگی کردنش لذت ببرد
 بلکه فقط  زنده است و با دستمزد ناچیزی که دریافت میکند آن هم اگر شانس بیاورد  سر موقع دستمزدش را بدهند شاید قادر باشد فقط  شکم خود و  فرزندانش را از گرسنگی نجات دهد.
 
هم اکنون در سوئد پرستاران حقوقهایشان بر اساس تورم بالا نرفته است.
 به همین خاطر دست به اعتصاب زده اند.
 
اما حالا که دست به اعتصاب زده اند به خاطر حق عضویت هایی ماهیانه داده اند صندوق اعتصاب دارند و در این صندوق پول موجود است و تا موقعی که این پول هست میتوان اعتصاب را گسترش داد و کارفرما را زیر فشار گذاشت تا به هدف اصلی رسید..
در ایران هم به همین صورت باید کار صورت بگیرد با این تفاوت که در سوئد پرستاران خواهان افزایش حقوق بر اساس تورم هستند ولی در ایران کارگران نه تنها باید خواستار حقوق مزدی خود باشند بلکه چیزی که فراتر از آن است اینست که خواستار حقوق انسانی خود باشند که 30 سال است که پرداخت نشده و با هیچ پولی قابل خریدن نیست.
به همین منظور کارگران بایستی تشکل های مستقل کارگری تشکیل دهند نه تشکل های فرمایشی رژیم آخوندی که یک مشت حزب الهی در آن جمع شده اند .
بایستی مجمع عمومی کارگران ایجاد شده و کارگران در آن دور هم جمع  شده و  نماینده گان  خود را از بین خودشان انتخاب کنند و مشکلاتشان را مطرح کنند و آنها را حل کنند
مجمع عمومی هم وظیفه دارد در مواقع لزوم فراخوان اعتصاب سراسری فعال بدهد و کارگران را برای رسیدن به اهدافشان راهنمایی کنند.
بایستی اعتصاب کارگران همه گیر باشد وکارگران  با قشر جوان از جمله دانشجویان همیشه در ارتباط  تنگاتنگ باشند چرا که ظلمی که این رژیم در حق جوانان ایران کرده دست کمی از کارگران نبوده است و مطمئن باشند که این اتحاد  و برابری و برادری است که پیروز است 
 
به همین خاطر است که  همیشه میگوییم :
 
مرگ برجمهوری اسلامی
زنده باد سوسیالیسم
کارگر دانشجو اتحاد اتحاد