نفرت پراکنی ناسیونالیستی موقوف!

طی روزهای اخیر اتحادی کم نظیر از جریانات حکومتی و اپوزیسیون راست، علیه مردم خودنمایی کرد. هراندازه این اتحاد شکننده و این تلاش ساختگی باشد، اما مضمونی به غایت ارتجاعی دارد. چرا که میکوشد تا مبارزه مردم علیه گرانی و فلاکت و اختناق و برای رهایی از شر جمهوری اسلامی را با دامن زدن به ناسیونالیسم ایرانی و فاشیسم ضد عربی کمرنگ کند. این تلاشی تماما ارتجاعی، مستقیما در خدمت رژیم اسلامی و دامن زدن به عقب مانده ترین تعصبات است.

به بهانه "روز ملی خلیج فارس"، که از روزهای "مقدس" جمهوری اسلامی است، صفی متحد از بسیجی ها و اوباش حزب الله رژیم، تحکیم وحدتی ها و ملی مذهبی ها و پان ایرانیست ها ، طیف های مختلف سلطنت طلب و جمهوریخواه ملی، اتحادی از رادیو تلویزیون دولتی جمهوری اسلامی تا رسانه های لس آنجلسی و امثال رادیو فردا و رادیو آمریکا، همه یکصدا هیاهو براه انداخته اند که گویا مردم ایران با "فاجعه" تغییر نام خلیج فارس و ادعای مالکیت دولت امارات بر "سه جزیره" روبرویند! روز ١٠ اردیبهشت، جماعتی متشکل از "دانشجویان بسیجی" و تحکیم وحدتی ها و پان ایرانیست ها به نوبت جلوی سفارت امارات تظاهرات کردند و شعارهای ناسیونالیستی و فاشیستی و ضد عرب سر دادند و روز جمعه در "همایش راهپیمایی خانوادگی" که از سوی تربیت بدنی، شهرداری و صدا و سیما و آموزش پرورش تبریز سازمان داده شده بود، چند شعار ناسیونالیستی در گوشه و کنار بالا رفت و صدای آمریکا آنرا بعنوان "اعتراض گسترده مردم تبریز به تحریف نام خلیج فارس" در صدر اخبار خویش قرار داد!

این دعوائی در چهارچوب نزاع تاریخی ناسیونالیسم ایرانی و عربی است. زمانی نام اروند رود و شط العرب بهانه نفرت پراکنی و جنگ افروزی بود و امروز نام خلیج بهانه این نزاع ارتجاعی قرار گرفته است. نفس این مجادله در خدمت منافع دولتهای ارتجاعی و بر ضد کل مردم منطقه است. اسم این آبراه مطابق اسناد سازمان ملل َو قراردادهای بین المللی هر چه باشد هیچ تقدسی ندارد. تا زمانی که نام خلیج به قومیت و ملیت معینی رجوع کند بهانه و محملی در دست دولتها و نیروهای ناسیونالیست برای دامن زدن به تخاصم و کشمکش میان کشورهای حاشیه خلیج خواهد بود. از نظر منافع توده مردم منطقه بهترین نام آنست که به هیچ ملیت و قومیتی رجوع نکند. بی گمان زمانی که قدرت سیاسی در دست کارگران و توده مردم زحمتکش قرار بگیرد میتوان با انتخاب یک نام بیطرف برای خلیج و همچنین تصمیم گیری مورد پذیرش همه مردم کشورهای حاشیه خلیج در مورد سه جزیره بر کل این تنشهای قومی و ملی نقطه پایان گذاشت. کارگران میهن ندارند و کل جهان را عرصه زندگی و اعتلاء بشریت آزاد و برابر میدانند. وقتی کارگران و مردم ایران جمهوری اسلامی را سرنگون کردند و اختیار خود را بدست گرفتند میتوانند بر مبنای سعادت انسانها در این باره تصمیم بگیرند. اما اکنون مساله مهم مردم ایران، مبارزه برای سرنگونی جمهوری اسلامی و ساختن زندگی شایسته انسان است. این دعوای "تحریف نام خلیج" و "مالکیت سه جزیره" دقیقا میخواهد بر همین مبارزه خاک بپاشد. گویی جنگ ٨ ساله و آنهمه لطمه زدن به مردم ایران و عراق کافی نبود، حالا میخواهند مقدمات جنایت دیگری را تدارک کنند.

بعد از ناکامی جمهوری اسلامی برای تبدیل کردن "انرژی هسته ای" (یعنی تلاش برای ساختن بمب اتم و چانه زدن با بورژوازی جهانی بمنظور بقاء خود) به یک "مساله ملی"، اکنون ناسیونالیسم ایرانی، در حاکمیت و بیرون حاکمیت، میکوشد حول "تحریف نام خلیج فارس" و "مالکیت سه جزیره"، مبارزه مردم را به بیراهه بکشاند و عملا یک "ریسمان الهی" دیگر به رژیم اسلامی تقدیم کند. صف راست اینبار میکوشد تا از ظرفیت های ضد عرب ناسیونالیسم عظمت طلب ایرانی علیه آزادیخواهی و برابری طلبی مردم و مبارزه شان برای رهایی از شر رژیم اسلامی و ساختن یک جامعه آزاد و برابر سود جوید. اما ما به نمایندگی از جانب همه کارگران و همه مردم حق طلب و آزادیخواه سراسر کشور که برای حقوق سیاسی و مطالبات رفاهی خود در نبردی هر روزه و بی امان علیه جمهوری اسلامی قرار دارند، و بهترین های دنیا را میخواهند، به این حضرات اطمینان میدهیم که این تلاشهای ارتجاعی بجائی نخواهد رسید. جماعتی که به لاطائلات ناسیونالیستی ٢٥٠٠ ساله متکی میشوند، شعور مردم و نفوذ سوسیالیسم و آزادیخواهی، مدرنیسم و احترام به انسان در جامعه ایران را دستکم گرفته اند. یا صحیح تر در وحشت از همین شعور و آزادیخواهی سوسیالیستی و چپ است که در اوج مبارزه مردم علیه گرانی و فلاکت و حجاب و زندان و اعدام و شلاق، چنین مضحک به تعصبات ناسیونالیستی متوسل شده اند. مردم ایران با سرنگون کردن جمهوری اسلامی ناسیونالیسم و قومپرستی را نیز به گور خواهند سپرد. اینرا ما مردم و کارگران و حزب کمونیست کارگری ضمانت میکنیم.

حزب کمونیست کارگری ایران
٣ مه ٢٠٠٨، ١٤ اردیبهشت ١٣٨٧