اطلاعیه به مناسبت کشتار کارگران خاتون آباد

کارگران، مردم آگاه؛
جنبش طبقه کارگر جهانی از زمان پیدایش خود تاکنون، با افت و خیزهای فراوانی روبرو بوده  است و همیشه در جهت دستیابی به مطالبات طبقاتی خود مورد سرکوب وحشیانه قرار گرفته و در واقع، تاریخ این طبقه با آتش و خون نوشته شده است.

طبقه‌ای که در دفاع از ابتدائی‌ترین خواست خود، دفاع از امنیت شغلی، دفاع از حق کارگر، دفاع از حقوق معوقه، افزایش دستمزد ودفاع از مطالبات طبقاتی خود و دیگر همزنجرانش، به
وحشیانه‌ترین وجه ممکن سرکوب شده است.  به این ترتیب حامیان نظام سرمایه‌داری با این نوع توحش و وقاحت در کمال بی‌رحمی که خاصه سیستم سرمایه‌داری است، به صفوف غیر متشکل ما کارگران حمله‌ور میشوند، تا بدین گونه از اتحاد و یکپارچگی طبقاتی ما جلوگیری کنند.
کشتار کارگران معدن مس خاتون‌آباد (شهر بابک) در سال 1382 و جان باختن چهار تن از کارگران با نامهای ریاحی، مهدوی، مومنی، جاویدی و یک دانش ‌آموز به نام پور امینی، نمونه نه چندان دور این تاریخ سراسر توحش سرمایه‌داری است که هر روزه به چنین جنایاتی در جهان دست میزنند تا حاکمیت حقیر خود را به هر طریق ممکن پا برجا نگه دارند. دستگیری فعالین کارگری، دانشجوئی، زنان و دیگر فعالین اجتماعی هر روزه بیشتر میشود و به بهانه‌های مختلفی، هر گونه اعتراض را سرکوب و هر صدائی را در گلو خفه میسازند.

جمال چراغ ویسی را به جرم برگزاری اول ماه مه روز جهانی کارگر اعدام میکنند، کارگران خاتون ‌آباد را به گلوله میبندند، اعتصابات کارگری را سرکوب و نمایندگان کارگری را اخراج میکنند، محمود صالحی علیرغم وضعیت وخیم جسمانی، منصور اسانلو و دیگر فعالین کارگری را به جرم ایجاد تشکلات کارگری و دفاع از پایه‌ایی‌ترین حقوق خود و هم طبقه‌ایهایشان، زندان و دانشجویان چپ و مبارز را بازداشت وزندانی میکنند و امروز کارگران نیشکر هفت تپه و نمایندگان آنها را تحت شدیدترین فشارها قرار داده و با آنها برخورد ناشایست میشود.

کارگران؛
نظام بورژوازی و تمامی اعوان و انصار و دستگاههای سرکوبگران، نیک میدانند که اگر طبقه کارگر با ایجاد تشکلات توده‌ای طبقاتی که به نیروی خود و با آگاهی طبقاتی حول مطالبات کارگری متشکل شوند، اجازه نخواهند داد تا بدین شیوه سرکوب شوند و با اتکاء به این جنبش است که میتوان به مناسبت ظالمانه پایان داد. حملات و یورشهای وحشیانه از سوی حامیان سرمایه، که نشان از ترس و هراس از متشکل شدن کارگران است را باید در این مهم جستجو کرد.
پس تنها با اتکاء به اتحاد و همبستگی طبقاتی کارگران است که میتوان به استثمار فرد از فرد پایان داد و دنیائی فارغ از بردگی مزدی را نظاره گر باشیم.

ما ضمن محکوم کردن کشتار کارگران خاتون آباد و گرامیداشت یاد و خاطره عزیزشان، خواستار شناسائی آمرین این کشتار بوده و همچنین خواستار آنیم که به هر طریق ممکن، کارگران و دیگر مردم آزادیخواه نسبت به این سرکوبها اعتراض کرده و یاد و خاطره این عزیزان را همراه با یاد و خاطره دیگر جانباختگان جنبش کارگری را گرامی بداریم و این روز را به نام روز جانباختگان جنبش کارگری در تاریخ مبارزاتی کارگران ایران به ثبت برسانیم.
یادشان گرامی و عزیز است.

3 بهمن 1386