راحله زمانی اعدام شد! آخرین فریاد او کیفرخواستی است علیه ستم سیستماتیک بر زن!

شهلا نوری
روز دوشنبه 26 آذر نامه ای از زبان راحله زمانی بدین مضون در سایتها درج شد. در اين نامه آمده است:

من از اين كه ناخواسته اين كار را كرده‌ام پشيمانم. هنوز باورم نمي‌شود كه چه كرده‌ام. فكر مي‌كنم خواب ديده‌ام. آنقدر اذيت شده بودم و آنقدر رنج كشيده بودم كه يك لحظه كنترلم را از دست دادم و نفهميدم چه شد. من هم خيلى ناراحتم. باور كنيد من هم دلم براى شوهرم مي‌سوزد. اما اين كار ناخواسته بود. من مي‌خواستم زندگى ‌ام را حفظ كنم. اما يك دفعه اتفاق افتاد. كارى كنيد حالا كه بچه‌هايم بي‌پدر شده‌اند ديگر بي‌مادرى نكشند. سه سال است كه بچه‌هايم (دختر ۵ ساله و پسر ۳ ساله‌ام) را نديده‌ام. اما مي‌دانم كه الان يك چيز را گم كرده‌اند: مادر مي‌خواهند. اينها بچه‌هاى خانواده شوهرم هم هستند از آنها خواهش مي‌كنم فقط به آرامش خودشان و انتقام از من فكر نكنند به روح و روان بچه‌هاى من كه بچه‌هاى خودشان هم هستند، فكر كنند. اين بچه‌ها بدون پدر و مادر چطور بايد بزرگ شوند. وقتى بزرگ شوند نمي‌گويند چرا مادر ما را نبخشيديد. نمي‌گويند چرا نگذاشتيد ما بزرگ شويم و تصميم بگيريم. من سه سال است كه بچه‌هايم را نديده‌ام. چهار بار درخواست كرده‌ام اما آنها را نياورده‌اند. قبلاً براى ملاقات آنها خيلى اصرار نداشتم چون مي‌ترسيدم اگر آنها را ببينم قلبم بلرزد. مي‌ترسيدم نه خودم ديگر دورى آنها را طاقت بياورم و نه آنها دورى من را. اما حالا مي‌خواهم آنها را ببينم. دلم ديگر به تنگ آمده، ديگر تحمل دورى بچه‌هايم را ندارم. در همان روزها خبر دیگری توجه ها را بخود جلب کرد:
طبق اخبار جنایی جمهوری اسلامی، مردی که همسرخود را بعد از 30 سال زندگی مشترک بدلیل عدم تمکین و شکی که به او پیدا کرده بوده بقتل می رساند، بعد ار مدتی از قصاص نجات می یابد. هر کدام از 5  فرزند او در قبال دریافت یک ملک مسکونی رضایت می دهند.
در هر دو مورد که بلحاظ حقوقی قتل عمد محسوب می شدند، جمهوری اسلامی خود را برای مدتی کنار کشیده و آخرین تصمیم را بعهده خانواده مقتول می گذارد!
نامه  راحله و عجز ولابه از خانواده همسرش تأثیری بر تصمیم آنها نمی گذارد و راحله روز دوم ژانویه سال 2008 اعدام میشود! راحله زمانی که نه زمینی داشت نه ملکی و نه فرزندان بزرگسالی که بتوانند در درج این تصمیم از طرف خانواده پدریشان تأثیری بگذارند، چه باید میکرد؟ او هم مثل دیگر محکومان به اعدام تلاش کرد صدایش را به گوش مردم جهان برساند تا شاید یکبار دیگر موفق به دیدار فرزنان خود شود.
اما مگر راحله اولین قربانی مناسبات جامعه اسلامزده سرمایه است که در جایگاه قاتل بدست رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی بقتل می رسد. همین چند هفته پیش زن دیگری با وضعیت مشابه راحله را اعدام  کردند!
صدها نمونه از پرونده های زنان  منتصب به "شوهر کش" در زندانهای رژیم جلاد اسلامی وجود دارند! این پدیده که میرود به یک معضل جدی جامعه تبدیل شود، از کجا و به چه دلیل با چنین آمار وحشتناکی به سر تیتر اخبار روز تبدیل شده است؟ مردم میگویند رژیم جمهوری اسلامی بمثابه آمران جنایت خود را از دیده ها پنهان کرده است. در این وضعیت قربانیان جنایت سیتماتیک رژیم هر از گاهی در اثر فشارهای غیر قابل تحمل خود به عاملان جنایت تبدیل میشوند. راحله زمانی یکی از این نمونه ها است که در یک جنون آنی دست بقتل می زند. او که تا به امروز خود موضوع ستم، ظلم، جور و جنایت سیستماتیک این رژیم بوده ناگهان در جایگاه یک جانی می نشیند!؟
آیا تا بحال میدانستید که 21 درصد از زندانیان زن در استان تهران بجرم "همسر کشی" در انتظار سرنوشت نا معلوم خود روزگار می گذرانند. من نمی خواهم به آمار یا عوامل روانشناختی مسئله اشاره کنم. چون همانگونه که قبلا نوشتم رژیم اسلامی برای پنهان کردن جنایات خود، بوسیله متخصصین خود این اطلاعات را در اخیار مردم قرار میدهد. و با سوء استفاده از همین آمار و تحقیقات است که در جهت نهادینه کردن و توسعه فرهنگ عفاف و حجاب و به اسم مبارزه با اراذل و اوباش و حفظ امنیت ملی، هر روز تعدادی از قربانیان آن جامعه را اعدام می کند.
به امید روزی که رژیم جمهوری اسلامی، این جرثومه ظلم، تباهی، جهالت و جنایت به دست زنان، کارگران، دانشجویان، معلمان و نیروهای برابری طلب و آزایخواه سرنگون شود و ما شاهد برپایی یک دنیای بهتر باشیم.